Ocean

Libya’daki Anılarım

2011-07-12T17:21:00.027+03:00

Tunus’ta başlayan isyanlar Mısır’a sıçradı ve domino etkisiyle Libya’ya ulaştı. Ortadoğu da yaşanan bu karışıklıklar esnasında bir çok insan öldü. Böylece Kaddafi yönetimindeki Libya gündemin en önemli ülkelerinden biri haline geldi.

Ben üç dört yaş civarlarındayken Libya’da Tripoli’de yaşamıştım. Yaklaşık bir, bir buçuk yıl. Babamın görevi nedeniyle oradaydık.

Deniz gören teras katında bulunan küçük bir evimiz vardı. Yakınımızda büyükelçilikler bulunuyordu. Yanımızda bir futbol sahası vardı. Babam yokken terasın futbol sahası olan kısmındaki çamaşır ipine çarşaf asardık. Hava ise çok sıcaktı. Gölgede kırk beş derece.

Balkonda annem ile birlikte beslediğimiz bir güvercinimiz vardı. Yeşil bir sepetin altında yaşıyordu. Bazen ona maydanoz yedirirdim. Sonra saldık. Süt kutularının üzerindeki inek resimlerini keserdik annemle birlikte. Hayvanları o zaman da çok severdim. Küçük oyuncak bir tencerem vardı. Annem ekmek pişirdiğinde ben de küçük tenceremde ekmek pişirirdim. Annem bana düz ve yatay çizgiler çizdirirdi, okumayı, yazmayı öğrenmem için alıştırmalar yapardık. Hatta orada kayıtsız olarak bir Türk okuluna gitmiştim. Yeşil gözlü kumral bir öğretmenimiz vardı. Annem okulda uslu durmamı söylerdi. Annem öğretmenime okuldaki durumumu sorduğunda ise öğretmenim “kımıldamadan o kadar uslu duruyor ki derste uykusu geliyor” demiş.

Tekir isminde bir kedimiz vardı. Çok akıllı ve sevimliydi. Annem beni yıkadığı zaman o da bir köşede beklerdi yıkanmak için. Benden sonra annem onu da yıkardı. Babam eve geldiğinde bir dizine ben otururdum, bir dizine Tekir. Bir keresinde annemin bana yaptığı yumurtadan kuşla oynamak istemişti. Bizde parçalar diye ona vermemiş, ipiyle yüksek bir yere asmıştık. Akşam babam eve gelince Tekir, onu doğru kuşun yanına götürmüş ve istemişti. Miyavlayarak bir nevi bizi şikayet etmişti. Sonra kuşu ona verdik. Annem bana yenisini yapmıştı. Tekiri çok seviyorduk. O evin ikinci çocuğuydu. Ev sahibimiz ilk başta kedileri sevmezken sonradan onu atlas yorganlarda yatırmaya başlamıştı. Tekir onların yapıp astığı pastırmaları çalardı. Kendileri görmüş atlayıp, pastırmalar düşene kadar sallanıyormuş. Ev sahibimizin ismi de hatırımda Latife hanım teyze. Bir keresinde ayaklarıma kına yakmıştı.

Bol etli, bulgurlu yemekler pişirirlerdi. Kuskus çok sevdikleri bir yemekti.

Libya’nın sıcak havasında deniz gören pencerenin karşına oturur neredeyse her gün bir kavanoz çokokrem yerdim. Sonrasında da alerji olup kaşınırdım. Hatırladığım kadarıyla evinde kocaman bir kaplumbağa besleyen bir komşumuz vardı. Bazı günlerde annemle babama kahvaltı hazırlamak çok hoşuma giderdi. Annemden sadece çayın altını yakmasını isterdim. Bir de annem ve babam bana “hadi ders çalış kızım” dediklerinde uykum geldi derdim. Sonra uyumamı istediklerinde “hadi ders çalış kızım” demeye başlamışlardı. Ben yatmaya gidince Tekir de benimle birlikte gelirdi.

Akşamları bazen hurma ağaçlarının olduğu bir meydana giderdik. Deniz kenarındaydı. Renkli hava fişekleri görebiliyorduk. Yanımızda badem götürüp, orada onları kırıp yerdik.

Henüz Türkiye’de para attığında çalışan renkli elektronik oyuncaklar yoktu. Şimdi alışveriş merkezlerinin çocuklara ayrılmış bölümlerinde sıkça gördüğümüz, ördek, at, helikopter şeklinde olanlardan. Ben Libya’dayken bu oyuncakları çok severdim. Dışarı çıktığımızda çoğu zaman babam ve annem beni onlara götürürlerdi.

Sinemaya ise çocukları almazlarken beni alıyorlarmış. Çocuk arabasında sinemada olduğum zamanları hatırlıyorum. Kovboy filmleri oynardı. Acıkınca annem bana bisküvi verirdi. Sonra uyurdum.

Annem orada ben küçükken beni çocuk arabasıyla pazara götürdüğünde yolda herkes bize bakıyormuş. Çünkü benim küçük oyuncak müzik aletlerim vardı. Bir elimde zil, öbür elimde def, ağzımda düdük, mızıkalı bando gibi ilerliyormuşuz. Müziği seviyordum. Müzik ruhun gıdasıdır.

Annemin anlattığına göre insanlar ellerinde seccadeleri ile gezip, ezan okunduğunda hemen namaz kılmaya başlıyorlarmış.

Bu sıralarda sanırım su sıkıntısı da yaşanıyordu. Bitlenmiştim. Annem belime kadar gelen uzun saçlarımı kesmek zorunda kalmıştı. Amerika’nın Libya’ya ambargo koyduğu bir dönemdi.

Annem ve babam birçok yiyeceği Türkiye’ye gelip alıyorlardı. Yalnızca Libya halkının girebildiği marketler vardı. Babam esmer ve kıvırcık saçlı oluğundan o rahat girebiliyormuş. Bir gün annemle gittiğinde ise yabancı olduğunu anlamışlar.

Çok ilginç kuralları olan bir ülkeydi. Örneğin bir trafik kazası olduğunda yabancı uyruklu olan haklı olsa bile Libya halkından olan haklı sayılıyordu. Kimse evini boş bırakıp dışarı gidemiyor, mutlaka bir kişi evde kalıyordu. Ben tabi ailemin anlattıklarından aktarıyorum bunları. Dört yaşındayken bu kuralları algılamam mümkün değil.

Babamın anlattığına göre bir gece annem ve babam dışarı çıkmışlar. Geri döndüklerinde evin ışıkları yanıyormuş. Bir bakmışlar evde başkaları. Eşyalarımız, pasaport ve kimlikler evdeyken ev boş kaldı diye gelmişler evi sahiplenmişler.

Meğerse Kaddafi’nin yeşil kitapta belirttiği, kanunlara göre böyle bir hakları varmış. Sonradan eşyaları ve kimlikleri almak için onları zar zor ikna etmişler.

Orada birkaç kelime de öğrenmiştim. Telaffuzuna göre yazarsam maselame, mekle, maya. Birincisi güle güle, ikincisi yemek, üçüncüsü su demek. Birde hatırladığım kovmak,defol git anlamında yallah barra diyorlardı. En gereklilerini öğrenmişim.

İşin enteresan tarafı, 1985 diye anımsıyorum ama 1986 da olabilir, Amerika Libya’yı bombaladığında oradaydık. Bombaların ıslık çalan sesini hatırlıyorum. Fiyuuuuu gümmmmm. Bütün bina sallanırdı. Babam ilk önce camları açmış. Herkesin camları kırıldı, bizimkiler kırılmadı. Annem, babam, ben ve Tekir kapının eşiğinde duruyorduk. Ailem eve bir bomba düşme ihtimaline karşı beni korumak istediklerinden beni aralarına almışlardı. Yere çok yakın duruyorduk. İlginç bir şekilde kedimiz de korktuğundan bizimle aynı hareketleri yapıyordu. Kollarını bacaklarını açmış yüz üstü yere yatmıştı.

Bir de evin yanında radyo istasyon binası vardı. İlk bombalanacak yerlerden biriymiş. Sonra ev sahibimizden haber geldi. Çöle kaçacaklarmış.

Tanıdıkları varmış. Bize de haber verdiler. Kapıdan çıkarken babam gökyüzüne bakmamı istedi. Işıl ışıldı gökyüzü, atılan füze mi diyeyim mermi mi diyeyim havadaki gidişleri hareketleri görülüyordu. Annem de “bir şey olacak şimdi hadi gidelim” diye bizi uyarmıştı. Arabayla çöle doğru ilerlerken etraftaki askerleri hatırlıyorum. Çöle vardığımızda ise istifra etmiştim. Korkuyordum. Anneme sanki birinin gelip bizi bıçaklayacağı şeklinde bir hisse kapıldığımdan bahsetmiştim. Sonrasını çok hatırlamıyorum.

Geceydi çöle geldiğimizde. Ev sahibimizin tanıdıklarının yanına gitmiştik sanırım. Bir kalabalık hatırlıyorum. Ortalık yatıştığında ise Türkiye’ye döndük.

Ailemin anlattığına göre kimse Kaddafi’nin ismini ağzına alamıyordu. Ona Şakir diye isim takmışlardı. İyi ya da kötü birisi Kaddafi’nin ismini söylediğinde götürülüyormuş.

Kaddafi’nin yeşil kitaplı ülkesi, çocukluğumun hoş ve heyecanlı anılarını barındıran ülke. Umarım Libya, halkının en mutlu olacağı şekilde yönetilen, bağımsız, kendi kararlarını alabilen bir ülke olarak ayaklarının üzerinde durmayı başarabilir. Bu karışıklıklar umarım sona erer ve daha fazla insan ölmez. Umarım Libya, Ortadoğu’daki başka ülkeler gibi işgal altında yaşayan bir ülke haline gelmez.

Bir de her ülke kendi vatandaşını gemilerle, çeşitli yollarla ülkeden çekmeyi başarıyor. Çok güzel bizim vatandaşlarımız da oradalar. Zarar görmesinler. İnşallah sağ salim dönerler. Peki ya gidecek yeri olmayan Libya halkı ne yapsın. O karmaşanın içinde bulunan masum kadın ve çocuklar. Üzülüyorum onlar için. Savaşı, kıtlığı, yoksulluğu yaşayan, vatanlarını kaybeden insanlar için üzülüyorum. Umarım yüz yıllık dönemler için gerçekleştirilen siyasi, tarihi ve coğrafi planlar başka ülkelerin zenginliklerini ele geçirmek, yağmalamak için değil de dünya barışı için, dünyayı daha yaşanabilir bir hale getirmek için, küresel ısınmayı önlemek için, yoksulluğu önlemek, artan nüfusla birlikte, bu dünyanın sadece insanlara ait olmadığı bilincini taşıyarak, bolluk içinde huzur, barış ve neşe içinde birlikte var olabilmek için yapılır. Bu da iyiliğin kötülüğü yenmesi, sevginin nefreti aşabilmesi demek.

Bu yazım ile ilgili yapılan 11 yorumu buradan okuyabilirsiniz.

Altın Yonca Kolyem

2011-07-12T17:14:00.006+03:00

Hatırladığım kadarıyla yedi yaşındaydım. Balıkesir’de anneannem, ben ve Fahriye teyze kuyumcuya gitmiştik. Bana bir kolye alınacaktı. Anneannem altın yonca şeklinde bir kolye beğendi ancak ortasında da mavi bir boncuk vardı. Ben kolyeyi beğenmemiştim. Ortasındaki mavi boncuk hoşuma gitmemişti. Ben ortasında mavi boncuk olmayan daha zarif altın yonca şeklinde bir kolye beğenmiştim.

Ancak ortasında mavi boncuk bulunan altın yonca kolye yine de satın alındı. Kolye artık altın bir zincirle boynumdaydı. Kuyumcudan çıktık, anneannem, fahriye teyze ve ben kaldırımda yürüyorduk. Ben sağ elimi avucum açık bir biçimde göğsümde kolyenin altında tutuyordum. Neden öyle yaptığımı da bilmiyordum. Düşünerek bilinçli olarak yaptığım bir hareket değildi.

Sonra Fahriye teyze neden öyle yaptığımı, yürürken neden öyle durduğumu sordu. "Yoksa kolyenin düşmesinden mi korkuyorsun?" dedi. Benim aklıma daha önce böyle bir fikir gelmemişti. Elimi bu söz üzerine ya ben aşağı indirdim ya da o tam hatırlayamıyorum. Kollarım şimdi yürürken iki yanımdaydı. Ancak bu şekilde durmak bana rahatsızlık veriyordu. Rahatsız oluyordum. Beni rahatsız eden bir his vardı. Elimi yeniden avucum açık bir biçimde kolyenin altına göğsümün hizasına getirdim. Ancak bu hareketim kolyenin düşeceği ile ilgili bir endişe, korku ya da düşünce ile ilgili değildi. Sadece aksi halde yani kollarım iki yanda durduğumda hissettiğim rahatsızlık duygusu ile ilgiliydi.

Yolda ilerlemeye devam ederken birden kolye zincirinden koparak avucuma düştü. Onlar da şaşırdılar. Tekrar kuyumcuya geri dönüp benim beğendiğim, istediğim ortasında mavi boncuk olmayan zarif altın yonca kolyeyi aldık. Diğerini geri verdik. Benim için enteresan, hayret verici bir olaydı. İlginç bir anı olarak hafızamda kayıtlı.

Ders Seçimi Hakkında Bir Rüya

2011-06-23T19:35:00.007+03:00

Üniversitedeyken başarılı bir öğrenci olmama rağmen muhasebe derslerini pek sevmezdim. Sanırım ikinci sınıftaydı, o zamana kadar hiçbir dersten bütünlemeye kalmamama rağmen envanter bilanço dersinden bütünlemeye kalmıştım. Sevmiyordum muhasebe ile ilgili dersleri. Bütünlemeden geçtim ama o kadar sıkılmıştım ki, kafamı kesseler muhasebe ile ilgili bir ders seçmem şeklinde bir büyük laf etmiştim.

Ders seçme aşamasına geldiğimizde ise öğretmenlerimiz sınıfa gelip öncelikle dersi tanıtıyorlardı. Ben de üst sınıflarla bir ön görüşme yapmış, hangi derslerden daha rahat bir şekilde geçebileceğimizi sormuş, bu derslerin hocaları konusunda bilgi almıştım. Maliyet muhasebesi demesinler mi? Bunu aklımın bir köşesine yazdım. Ama henüz karar vermemiştim.

Bu sıralarda bir rüya gördüm. Rüyamda sınıftaydım. Her zamanki yerimde oturuyordum ama kendimi görmüyorum tabi. Karşımda hocanın masası vardı. Sıralar ve masa gerçekte olduğu gibi açık mavi renkteydi. Hocanın üstünde siyah bir hırka vardı. Hocayı masasında oturur vaziyette görüyordum. Oturduğu için masanın üstünde kalan kısmını görüyordum ama başını görmüyordum. Oturduğum sıradan baktığımda sağ tarafta birkaç kitap üst üste duruyordu. Sonra uyandım. Ders seçim aşamasında olduğumuz için bu herhalde seçeceğim ders ile ilgili bir rüya, hadi bakalım hayırlısı demiştim.

Okula gittim. Sınıfa daha önce görmediğim, bir hocam girdi. Dersini tanıtım amacıyla gelmişti. Sınıfa girince işleyeceği programı özetleyen kağıtları hepimize dağıttı. Programa baktım. Gayet güzel özetlenmişti. Bu şekilde özet bir program sunulması hoşuma gitmişti. Ufak tefek bu hanım maliyet muhasebesi hocamızdı. Masasında oturuyordu. Programın yazılı olduğu kağıttan başımı hafifçe kaldırınca karşımda masasında oturan hocamı gördüm. Masası bizim sıralarımızdan yüksekte duruyordu. Sınıftaki sıralar ve masa açık mavi renkteydi. Hocanın masası yüksekte olduğundan oturduğum yerden başımı hafifçe kaldırdığımda onu masada otururken görüyor ama başımı daha fazla kaldırmadığım için yüzünü görmüyordum o anda. Gerçek hayatta olduğumuz için bu sefer başımı kaldırıp yüzüne baktım. Üstünde siyah bir hırka vardı. Sol tarafında da aynı rüyamda gördüğüm gibi üst üste konmuş kitaplar. Ben karşısında olduğum için bana göre sağında. O görüntüyü gördüğüm anda içimi çok yoğun bir duygu kapladı bu anı daha önce yaşadığıma dair ve maliyet muhasebesi dersini seçmeye karar verdim. Bu dersten de sorunsuz bir şekilde geçmiştim.

Bu karar üst sınıftan aldığım bilgiler doğrultusunda hem mantıklıydı hem de gördüğüm bu rüya ve bu duygu beni etkilemişti. Rüyaların henüz çözülememiş yanları olduğunu düşünüyorum. Bazı rüyalar günlük yaşantımızdan etkilenerek gördüğümüz rüyalar olurken bazıları haberci rüyalar olabiliyor. Sanırım ruhumuz uyuduğumuzda zaman ve mekanda sınır tanımıyor, yolculuk yapıyor. Hiç bilmediğimiz yerlere gidiyor, hiç tanımadığımız yüzler görüyoruz.

Bazen konuşmadan anlaşıyoruz. Bilgiler alıyoruz. Dokunduklarımızı hissediyor, rüyada olduğumuz halde kendimizi gerçek hayattaymış gibi hissediyoruz. Rüyaların hâlâ çözülememiş bir dili ve sırları olduğunu düşünüyorum.

Yapılan 4 yoruma buradan ulaşabilirsiniz.

Doğa, Mucizeler ve Büyük Göçler Koleksiyonu

2011-06-23T19:10:00.017+03:00

Daha önce gazeten kuponla bir belgesel seti almamıştım. Şimdi ise elimde 49 kupona aldığım National Geographic’in “Doğa, Mucizeler ve Büyük Göçler Koleksiyonu” var. Ümitle beklemek ve sabretmek güzeldi. Bu setin içinde otuz dvd, onların kitapçıkları ve iki tane üç boyutlu gözlük var. Bu dvdler deniz canavarları 3d, büyük göçler bir, iki, üç, leoparın gözleri, çöküş, Akdeniz’in kayıp gemileri, Gelibolu karanlıktaki sırlar, kayıp filo, ikinci dünya savaşının bilinmeyen hikayeleri, mavi balina krallığı, Mısır ölümsüzlüğe giden yol, olağanüstü öyküler vampirler, anne karnında ikizler, üçüzler, dördüzler, anne karnında hayvanlar, muhteşem makine insan vücudu, Afrika’nın ölüm makinaları, Hindistan’daki on iki öldürücü hayvan, Amazon’un katil hayvanları, Okyanusların ölümcül hayvanları, Şehirdeki canavarlar,Manş tüneli, Petronas kuleleri, Airbus A380, cruise gemisi, çarpışma rotası, zaman bombaları, yıldız kapıları, evrende başka canlılar var mı ?, uzay fırtınaları başlıklarını taşıyor.

Oldukça büyük bir kutunun içinde yer alan seti eve getirirken taşımakta zorlandım. İlk önce kitapçıkları inceledim. Ardından dvdleri inceledim. Çoğu dvd, kutularının içinde sabit durmuyordu. Hepsini açıp tek tek düzelttim. İlk önce üç boyutlu olan deniz canavarları dvdsini izledim. Ardından ölümle yaşam arasında büyük göçler bir dvdsinin ilk yarısını.

Üç boyutlu deniz canavarları isimli dvdde görüntüler güzeldi. Üç boyut hissini yaşatıyor. Eski çağlarda kıtalar henüz bugünkü şeklini almamışken okyanuslarda yaşayan deniz canlılarını anlatıyordu. Kansas’ta bir paleaontolog ekibinin bulduğu kemiklerden yola çıkılarak günümüzden seksen iki milyon yıl önce yaşamış büyük deniz canlılarının yaşantısı anlatılıyordu. Bu zamanda yaşamış ender bulunan bir Dolikorinkops’un kısa adıyla Doli’nin hayatından bahsediliyordu. Bu canlı geç kretase döneminden bir deniz sürüngeniydi. Hızlı yüzen ve yunusa benzeyen bir deniz canlısı.

Yalnız dvdde ses konusunda bir problem vardı. Ses hafif kesik kesik geliyordu. Bu setin içinde yer almayan bir dvd ile denedim. Bu derece bir sorun yaşamadım. Bilgisayarımdaki bir program eksikliğinden mi kaynaklanıyor acaba diye düşünmüştüm.

Büyük göçler serisinin Türkçe dublajını ise Tarkan yapmış. Şarkıları hoş ama bu şekilde bir belgeselde onun sesini duymak benim dikkatimi dağıttı. Üstelik seste bir problem yaşıyorken. O yüzden İngilizce olarak Türkçe altyazılı izledim. Daha önce BBC’nin Planet Earth isimli belgeselini izlemiştim. Beş dvd’den oluşuyordu. Muhteşemdi. Dağlar, ovalar, mağaralar, çöller, ormanlar, buzullar, okyanuslar, yeryüzü son derece etkileyici görüntülerle inanılmaz bir çalışmanın ürünü olarak bize sunulmuş. Mevsimlerin büyüleyici değişimi, hayvanların göçleri, doğanın muhteşem güzelliği, otların, çiçeklerin büyümesi, hayvanların yaşantısı, içinde hepsini bulmak mümkün. Bu belgesel serisinin çekim aşamalarını izlemekte en az belgesellerin kendisini izlemek kadar güzeldi.

Rengarenk kuşların ormandaki dansı, maymunların eğlenerek nehri geçişi, penguenlerin zor kutup koşullarındaki mücadeleleri,

bir kar leoparının yavrusunu yetiştirmesi, burada her halde hiç hayvan yaşamaz denen çöllerdeki rengarenk yaşam, insanların ayak basmadığı ormanlardaki canlılar, mağaraların ve okyanusların dibindeki ilginç yaşam türleri aklıma gelen konu başlıklarıydı.

İzleyeli çok uzun süre oldu. Mutlaka izlenilmesi gereken bir belgesel serisi olduğunu düşünüyorum.

National Geografic setinde yer alan büyük göçler bir isimli belgeselin ilk kısmında ise ağırlıkları elli tonu bulan, balinalardan daha hızlı yüzebilen ve daha derinlere dalabilen kaşalot isimli devasa bir canlı, Afrika antiloplarının göç yolculukları sırasında Mara nehrini geçişleri, kırmızı yengeçlerin yaşamlarını sürdürme mücadeleleri ve kral kelebeklerinin zorlu göçleri anlatılıyordu.

Yavru bir kaşolot annesinin yanında on yıl kalabiliyormuş. Dünya okyanuslarında kendi başına gezmeye başladığında ise yaşı kırkı bulabiliyormuş.

Yavru ilk zamanlarda annesi gibi derinlere dalamıyor. Annesi onu günde kırk dakika kadar yalnız bırakıp yüzelli kilo ahtapot ve mürekkep balığı yakalamaya gidiyor. Üç kilometre derinliğe dalabiliyor. Yönlerini bulmak için sonar sistemini kullanıyorlar. Çıkardıkları gıcırtı sesleri okyanus tabanından yansıyor.

Afrika antilopları ise nehirden geçerlerken kocaman timsahlarla mücadele etmek zorundalar. Timsahlarsa kıtlık zamanlarında dayanabilmek için antiloplar geçerken karınlarını iyice doyurmaya bakıyorlar. Kocaman dişli ağızlarını büyük bir iştahla açıyorlardı. Karada dişi antiloplar doğum yaptığında da yavruları hemen ayaklanmak zorunda. Çitalar ve akbabalar yeterince güçlü olmayan ve hemen ayağa kalkamayan yavrular için hazırda bekliyorlardı.

Dişi kırmızı yengeçlerin okyanus kıyısında ay ışığında, keselerine topladıkları yumurtalarını okyanusa bırakmak için yaptıkları dans ise gerçekten görsel bir şov gibiydi. Erkek kırmızı yengeçler dişlerden önce, sarı deli karıncaların olduğu, dik kayalıklardan indikleri yollardan geçerek zorlu bir yolculukla okyanus kıyısına varmışlardı. Bu sarı deli karıncaları da kargo gemileri adaya tesadüfen getirmişler. Sonradan çoğalan bu karıcalar yengeçlerin gözlerine ve ağızlarına asit püskürterek onlara saldırıyorlar.

Kırmızı yengeçler sahile ulaştıklarında kaybettikleri suyu ve tuzu okyanustan karşılamak isterlerken bir kaçı boğularak balıklara yem oldu. Kalanlar ise çiftleşmek için dişileri bekleyerek yuva kazdılar. Dişi Kırmızı yengeçlerin ay ışığındaki muhteşem danslarından sonra kırmızı bebek yengeçlerin okyanustan karaya doğru sürüler halinde ilerleyişlerini izlemek de muhteşemdi.

Hayvanlar yönlerini genetik kodlarına, dünyanın manyetik alanlarına, ay ve güneşe göre buluyorlar. Göçler, buluşmalar hep bir düzen içinde. İnsanlar gibi düşünemez denilen hayvanların böyle mükemmel bir düzen içinde hareket etmeleri çok etkileyici gerçekten.

Bir de kral kelebeklerinin Meksika ormanlarından Kanada’ya yolculukları beş ay üç nesil sürüyordu. Amerika’nın kuzeyine varan bu üçüncü nesil kral kelebekleri ipek otlarına konuyorlardı. Bu otlar zehirli. Kral kelebekleri de parlak turuncu renkteler onlar da zehirliler. Dişi kelebek ipek otlarına 200 yumurtasını tek tek bırakıyordu. Bu doğacak nesil ise dördüncü nesil olup süper nesil olarak adlandırılıyor. Çünkü bu nesil anne babalarından on kat daha uzun yaşıyor ve daha fazla dayanıklılığa sahipler. Ataları üç nesilde buraya gelmişken süper nesil, tek bir nesilde geri dönebiliyor. Bir tırtılın kelebeğe dönüşümünü izlemek çok güzeldi.

Meksika’ya geri döndüklerinde ise bu yolculuğu başlatan ataları gibi ağaçlar konarak baharın gelmesini bekliyorlardı. Görüntüleri çok hoştu. Dallara konan turuncu renkli kral kelebekleri baharda çiçek açan ağaçları hatırlatıyordu. O kadar çoklardı ki ağaç sanki kelebek ağacı gibi gözüküyordu.

İzlediklerimden ilk aklımda kalanlar şimdilik bunlar. Doğayı, hayvanları, bitkileri çok seviyorum. Belgeseller yoluyla doğayı keşfe çıkmak hayranlığımı ve sevgimi kat be kat arttırıyor.

Yapılmış olan 18 yoruma buradan ulaşabilirsiniz.

Aref Ghafouri’nin Muhteşem Gösterisi

2011-06-23T18:45:00.018+03:00

Yetenek sizsiniz yarışması keyifle izlediğim programlardan biri. Özellikle gerçekten yetenekli olup, bu yeteneğini harika bir sunumla birleştirenlerin gösterilerini izlemek ayrı biz zevk oluyor. İnsan zamanın nasıl geçtiğini anlamıyor. Bizde evde kendi aramızda yarışmacıları değerlendirip evet veya hayır diyoruz. Hülya Avşar, Acun Ilıcalı ve Ali Taran birlikte çok hoş bir jüri oluşturmuşlar. İçten yorumları ve samimi davranışları var. Özellikle Ali bey’in esprileri programa ayrı bir renk katıyor.

Bu programda büyük bir hayranlıkla ve keyifle izlediğim gösterilerden biri Aref Ghafouri’ye aitti. Kendisi İranlı. İranda iken yabancı öğrenci sınavı ile ilgili bir ilan gören Aref bu sınava katılması ve başarıyla geçmesi sonucu Türkiye’ye gelmiş. Odtü’de okuyor. Gerçekleştirdiği ilizyon gösterisiyle herkesi kendine hayran bırakan Aref ilk gösterisinde üç evetle uğurlanmıştı. Gösterisi dört aşamalı idi.

Gösterisinin İlk aşamasında Uri Geller gibi bir kaşığı büktü, ancak fiziksel gücünü kullanarak değil. Metal kaşığın boynu sanki ellerinin arasında eridi ve en sonunda kırıldı.

İkinci aşamada iskambil kağıtlarını kullandı. Jüriden avucunun içine bakarak bir tahminde bulunmasını istedi. Aref Acun bey’in siyah ve kırmızı renkleri arasında bir tercih yapmasını istedi. Acun bey kartın siyah renkte olmasını tercih etti. Hülya hanımın maça yada sinek grubundan birini seçmesini istedi.

Hülya hanım maçayı seçti. Ali bey de birden ona kadar sayılar ve papaz, kız ve vale seçeneklerinden birini seçecekti. Kız dedi. Aref daha önceden destedeki bir kartı ters çevirmiş. desteyi eline aldı ve kapalı olan kartı açtı. Kart maça kızıydı. Herkes hayretler içinde kaldı.

Gösterinin üçüncü aşamasında ise sahneye seyirciler arasından iki kız ve iki erkek çıkarıldı. Gelen seyircilerden biri Aref’in elinde bulunan kağıtlardan birini seçti. Kağıtlarda birkaç ünlü Hollywood yıldızının ismi vardı. Sonra Aref boş bir kağıdı makasla kesmeye başladı. Seçilen kağıt açıldığında kağıttaki isim Brad Pitt’in ismiydi. Aref de kestiği kağıdı açtı ve siyah ceketinin yakasına doğru tuttu. Resim Brad Pitt’e aitti. Herkes şok olmuştu.

Gösterinin dördüncü ve son aşamasında ise sayıları kullandı. Sahnede bulunan dört kişinin herbirinden 4 haneli bir rakam yazmasını istedi. Sonra onları topladı. Çıkan rakam 19519’du. Masanın üzerinde ise açılmamış bir zarf vardı. Üzerinde de bir soru işareti. Bu zarfın içinden katlanmış büyük bir kağıt çıkardı. Açtığında seyircilerin gördüğü rakam ise biraz önce bulunan ile aynıydı.19519. Herkes büyük bir şaşkınlık ve hayranlıkla onu alkışladı.

Pazar akşamı ise yetenek sizsiniz’de yarı final akşamıydı. Ve Aref de yapmış olduğu muhteşem gösteriyle yarı finale katılmaya hak kazanmıştı. Sahnede sakin ve karizmatik tavırlarıyla dikkat çeken Aref yeteneği ve zekasıyla herkesi etkilemeyi başardı. Çok özel bir yeteneği sergilemesinin yanında gerçekleştirdiği inanılmaz gösteriyi harika bir sunumla birleştirmesi beni de çok etkiledi.

Daha önce yapılan reklamlardan bu haftaki yetenek sizsiniz programında onun gösterisinin yer alacağını duymuştum. Mutlaka izlemeliyim diyordum. Programın sonlarına doğru televizyonu açmama rağmen onun yarı finaldeki gösterisini kaçırmadığımı öğrenince çok sevindim ve heyecanlandım. Yarı finaldeki gösterisi ise tüm rakiplerini geride bırakarak onu zirveye taşıyacak kadar etkileyiciydi. Aref, Aref,Aref yine muhteşem, inanılmaz derecede etkileyici bir gösteri gerçekleştirdi. İrandan gelirken sadece evet ve hayır demeyi bilen Aref Türkçeyi sadece 7 ayda öğrenmiş.Oldukça zeki aynı zamanda. Odtülü nede olsa.

Aref’in herkesi büyüleyen yarı final gösterisi ise şöyle gerçekleşti. Gösterinin ilk kısmında Aref jürinin el ele tutuşmasını istedi. Acun bey gözlerini kapattı. Aref ondan bir tatil yeri hayal etmesini istedi ve neredesiniz diye sordu. Acun bey sahil dedi. Aref hangi ülke olduğunu sorunca Acun bey Barbados dedi. Ve Aref Barbados ismini tahtaya herkesin görebileceği şekilde yazdı. Ardından göz kapama sırası Hülya hanım’a gelmişti. Ona ise şimdi tatile girmek için uçağa bindiniz koltuk numaranız kaç diye sordu. O da 11 dedi ve rakamın ardından bir harf sorulunca a,b, c, d ve e seçeneklerinden e’yi seçti. Ali bey de bu arada esprileriyle programa renk katmaya devam ediyordu. Sıra Ali bey’e geldiğinde Aref ona gözleri kapalı olarak uçak biletini hayal etmesini ve uçuş saatini söylemesini istedi. O da 14:42 dedi. Bütün bu söylenenler tahtaya yazıldı.

Ardından katlı bir gazeteyi Acun bey’e veren Aref, Acun bey’in bu gazeteyi, istediği jüri üyesine vermesini istedi. O da Hülya hanım’a verdi. Hülya hanımdan ise gözlerini kapatarak gazeteyi arkaya doğru atmasını istedi. Arkaya doğru atılan gazeteyi seyircilerden bir kız yakaladı. Gazete açılarak bir sayfa seçildi sonra ikiye bölündü ve bir kısmı yan taraftaki seyirciye verildi. Bu seyirci de gazeteyi Aref’in talimatları doğrultusunda yırttı ve parçaları iki ayrı eline aldı, ardından seyirci sahneye davet edildi. Sahneye çıkan seyirciden Aref, bir elini açmasını ve o elindeki gazete kağıtlarını bırakmasını istedi. Kalan gazete kağıdı parçaları şeffaf bir dosyaya konarak karıştırıldı ve içinden biri seçildi. Aref seyircinin bu küçük parçada yer alan kelimelerden birini aklında tutmasını istedi. Sonra kız Aref’in isteğiyle küçük gazete kağıdı parçasını cebine koydu. Aklındaki kelimeyi de Aref’e ve seyirciye göstermeden bir tahtaya yazdı.

Ayrıca sahnede, tepede asılı kilitli bir kutu duruyordu. Sıra onu açmya gelmişti. Açılan kutunun içinden rulo şeklinde bir kağıt çıktı. O yırtıldı içinden kırmızı kurdeleli bir başka rulo çıktı. Ruloyu yavaşça açan Aref sahnedeki seyircinin rulonun bir ucunu tutmasını istedi. Rulo yavaş yavaş sahneye paralel bir biçimde açılmaya başlandı. Rulo halindeki kağıt açıldığında görülen ilk kelime Barbados idi. Herkes çok şaşırdı. Rulo açılmaya devam etti, ikinci kelime E 11 di. Devamında ise 14:52 yazıyordu.

Herkes,sahneye hayranlıkla bakıyor, sevinç ve heyecan çığlıkları atıyordu. Acun bey ve seyirciler Aref’i ayakta alkışladılar. Daha önce böyle bir coşku yaşanmamıştı. Yalnız uçak saati 14:52 değil 14:42 olmalıydı. Aref pardon 10 dakikalık bir yanlışlık yapmışım dedi ama rulonun devamını açtığında uçuş 10 dakika rötarlı yazıyordu.

Sıra küçük gazete kağıdında yazılan kelimeye gelmişti. Aref kelimenin ilk harfi “k” mıydı dedi. Kız evet dedi. Ancak çıkan kelime konut kelimesiydi ve kız başka bir kelimeyi seçmişti. Aref de yanlış tahmin ettim bu durumda jürinin önünde yer alan zarfı açmalıyız dedi. Acun bey zarfı açtı. İçinde bir dvd yer alıyordu. Aref onu yayınlamak üzere içeriye vermek için istedi. Dvd yayına girdiğinde Aref şöyle diyordu. Bu dvd’yi izliyorsanız demek ki hata yapmışım. Sizden çok özür diliyorum. Bunları söylerken ki görüntüsü ise enteresandı. Sanki havada oturuyor gibiydi. Kamera biraz daha uzaktan çektiğinde ise görüntüye yerde toprağın üzerine yazılmış olan kader yazısı girdi. O sırada Aref “sizce kaderi değiştirebilir miyim?” diye soruyordu. Kızın tuttuğu kelime de kaderdi. Tahtada kader yazıyordu.

Çok etkileyici bir gösteriydi. Aref yetenek sizsiniz yarı finallerini geçerek birinci oldu. Haftaya diğer yarı finaller gösterilecek. Acun bey de bu yarışmada değil hayatında böyle bir gösteri görmediğini söyledi. Muhteşem bir gösteriydi. Olağanüstüydü. Aref sanırım insanların düşüncelerini etkileyebiliyor. Onların, kendisinin istediği şeyleri düşünmesini, seçmesini sağlayabiliyor. Bu yeteneğini geliştirmiş. 11 yaşında başlamış bu gösterilere. Son 4-5 yıldır ise profesyonel olarak yapıyormuş. Bu gösterisi içinde 3 yıl hazırlanmış. Finalde bizi nasıl bir gösteri bekliyor acaba? Onun gösterisini izlemek için sabırsızlanıyorum. Bence Aref dünya çapında başarılara imza atacak bir ilizyonist. Adını tüm dünyaya duyuracağına inanıyorum. Kendisini tebrik ediyorum. Başarılarının devamını diliyorum.

Yapılan 18 yoruma buradan ulaşabilirsiniz.

Karga ve Ceviz

2011-06-23T18:37:00.004+03:00

Karga karga gak dedi,çık şu dala bak dedi. Bu kargalar ne kadar akıllı. İnce uzun bacaklarıyla ne kadar da sevimliler. Belki daha önce duyduğunuz bir şeyi anlatacağım. İlgili videoyu buradan izleyebilirsiniz. Televizyonda izlediğim görüntülerde kargalar ceviz yiyebilmek için trafiğin işlek olduğu bir caddede araçlar hareket halindeyken cevizi aşağı atıyorlardı.

Hareket halindeki araçlar cevizi kırıyorlardı. Kargalar kırmızı ışığın yanmasını bekliyorlardı. Kırmızı ışık yanıp arabalar durunca da kırılan cevizlerini afiyetle yiyorlardı. Bunu ilk duyduğumda ne kadar zekiymiş bu kargalar dedim içimden. Ama benzer bir olaya yakından tanık olacağım hiç aklıma gelmemişti. Geçen gün İstanbul Üniversitesi’nin bahçesinde yürüyorum. Yere bir şeyin düştüğünü duydum. Acaba ben mi bir şey düşürdüm farkında olmadan diye etrafıma bakındım. Birde baktım ki yerde kırılmış bir ceviz duruyor. Allah Allah dedim. Etrafta da hiç ceviz ağacı göremiyorum ama. Sonra kafamı kaldırdığımda binanın üstünde bir karganın durduğunu ve bana baktığını gördüm.Artık bana mı bakıyordu yoksa binanın tepesinden atarak kırdığı cevizine mi bakıyordu orası meçhul. Sonra uçup gitti siyah karga. Ben de bu sevimli muzip hayvanların zekasına bir kez daha hayran kaldım ve gülümseyerek oradan ayrıldım.

Hoşuma giden bu sevimli anıyı anlatırken, İstanbul Üniversitesi’nin bahçesinde ulu bir çam ağacına sırtımı dayamış bulunmaktayım. Çimlerin üstünde oturuyorum. Saat dört buçuğu bir geçiyor. Hava biraz rüzgarlı ama bu anımı ulu ağaçların yaprak hışırtıları, muzip kargaların ötüşleri arasında, sırtım bir ağaca dayalıyken ve çimenlerin üzerinde otururken, hissederek yazmak istedim. Bu hoş sürprizi yaşadığım bu güzel bahçede, bu yeşil bahçede yazmak istedim. Bu yazıyı yazarken kendimi o kadar mutlu hissediyorum ki karanlık basmak üzere olmasaydı birkaç saat daha burada kalabilirdim. Artık bu sefaya başka bir gün devam edeceğim. Zaten okula ilk geldiğimde de ilk önce bilmediğim ağaçların isimlerine bakmış yere düşen at kestanelerini ve porsuk ağacının küçük kırmızı tohumlarını ekmek üzere toplamıştım. Çevreden görenler de ne yapıyor bu kız böyle demişlerdir herhalde. Gerçi o gün okulda pek kimse yoktu, tıpkı bugün bu saatlerde olduğu gibi. İnsana huzur veren bu yerin kanlı çatışmalara, kavgalara şahit olmuş olabileceğine insan inanamıyor doğrusu. Sanırım şöyle kafalarını bir kaldırıp, yeşilin doyumsuz güzelliği içinde kaybolmayı , huzuru ve sevgiyi hissetmeyi, yaşamayı bilmiyorlardı. Ama ben biliyorum. Sanırım herkes benim gibi bakmıyor çevresine. Dersler, dersler tabi ki de önemli. Onlar nasılsa geçilmek zorunda tabi ki. Burada öğrenmek için bulunuyoruz. Bu herkesin farkında olduğu ve farkında olması gereken bir şey zaten. Ama bu mekanı yaşamak, ağaçları hissetmek, kargaların ötüşleriyle sevinmek, herkesin fark edebildiği bir şey değil sanırım. Olması gerekenden biraz kafamızı kaldırıp etrafımıza bakmamız gerekiyor. Şimdi bu ulu ağaçları, yeşil çimenleri, çırpı bacaklı muzip kargaları, kenarları pembe ve kırmızı çiçeklerle donatılmış yolları bırakarak evime gidiyorum. Ama onlar beni bırakmıyor. Hayalimde benimle birlikte evime geliyorlar.

Aklımdan Geçen Cümle

2011-06-23T18:32:00.004+03:00

Sizlerle enteresan bir anımı paylaşmak istiyorum. Üniversitedeyken yaşadığım bu olay karşısında ben de şaşkınlık yaşamıştım. Üniversitedeyken en yakın arkadaşıma ekonometri sınıfından bir çocuk çıkma teklif etmişti. O da nazikçe reddetmişti. Biz kendisiyle arkadaş olduk sonrasında. Ders aralarında, kantinde, yemekhanede karşılaştığımızda selamlaşır, iki çift laf eder hale gelmiştik. Bir gün en yakın arkadaşımla kantinde oturuyoruz o yanımıza geldi. Selamlaştık. O yanımıza oturmadı ama konuşmaya devam ediyoruz. Kendisi alttan bıraktığı derslerini artık çalışarak vermek istediğinden bahsediyordu ama daha çok arkadaşıma bakarak konuşuyordu. Bende konuşan o olduğu için onun yüzüne bakarak onu dinliyordum. Birden aklımdan “acaba çok az zamanının kaldığını bilseydi yine de derslerini vermeye çalışır mıydı ?”, şeklinde bir düşünce geçti. Ancak aklımdan geçen bu düşüncemi tabi ki sesli olarak paylaşmadım. Böyle düşündürtecek herhangi bir durum hakkında bir bilgiye sahip değildim. Onu dinlerken, ona bakarken aklımdan bir anda geçen bir düşünceydi bu. Sonra bizde kendisine başarılar diledik. O günkü sohbetimizden hatırladıklarım, kaldığı derslerinden geçmek istemesi ve o anda aklımdan geçen bu garip cümle. O günkü kısa sohbetimizi sonlandırdık. Aradan birkaç hafta geçti. Geçen süreyi tam hatırlayamıyorum ama yaptığımız konuşmayı hatırlayacak kadar kısa, çok uzun olmayan bir süreydi. En yakın arkadaşımla beraber sınıfımızın yer aldığı katta ilerliyorduk. Ekonometri sınıfının kapısının önünden geçerken kapıda asılı olan bir resim dikkatimizi çekti. Başımız sağ olsun, Allah rahmet eylesin, arkadaşımızı kaybettik, benzeri bir yazı yazıyordu. Meraklandık. Kim olduğunu anlamak için resme daha yakından baktık. Resimdeki O’ydu. Birkaç hafta evvel bizimle sohbet eden, kalan derslerini vermek istediğini söyleyen arkadaşımızdı. Sınıfın kapısındaki resimden edindiğimiz bilgiye göre trafik kazası geçirmişti. Arkadaşım ve ben bir birimize baktık. Hem şaşırdık, hem de üzüldük. Ölümün insanı ne zaman nerede yakalayacağı belli olmuyor. Bunu önceden hissetmiş olmam da beni şaşırtmıştı.

Yazım ile ilgili yapılan iki yoruma buradan ulaşabilirsiniz.

Üç Mucize

2011-04-25T12:53:00.003+03:00

Sizlerle paylaşmak istediğim enteresan bir anım var. Ben mahallemizdeki sokak köpeklerine hemen hemen her gün bir saatimi ayırarak yiyecek götürüyorum. Mahallemizdeki kasap, fırın ve bir iki restoran ile konuştum ve bana artan ekmek ve kemikleri veriyorlar. Bende onlara götürüyor ve yakınımızdaki açık yeşil alanda veriyorum. Sokak köpekleri dediğime bakmayın. Onlar benim çocuklarım gibi. Hepsinin bir adı var. Hepsini çok seviyorum. Onların yanında huzur buluyorum, hafifliyorum. İçim ısınıyor, sevgiyle doluyor. Bir gün, hatırladığım kadarıyla bundan üç dört sene önceydi, yiyecek taşıdığım pazar arabası ağzına kadar doluydu. Üstelik ayrıca büyük çöp torbası büyüklüğünde bir torbanın neredeyse tamamı da fırının verdiği ekmekler ile doluydu. Ağaçlık yol kenarından yürüyordum. Fazla insanın geçmediği bir yoldu. Kalabalık olmayan, sakin bir yol.

Elimdekileri taşımakta zorlanıyordum. İçimden keşke şimdi bir araba durup yardıma ihtiyacım olup olmadığını sorsaydı diye geçirdim. Bir kaç saniye sonra arkamdan gelen bir araç yanımda durarak yardım etmek istediğini söyledi. Ben de gideceğim yerin uzak olmadığını söyleyerek, teşekkür ettim ve reddettim. Tanımadığım bir insanın arabasına binmenin doğru olmayacağını düşünmüştüm. Yolda ilerlemeye devam ettim. Elimdekileri taşımakta zorlanıyordum. Sonra içimden, arabayı reddettim ama şöyle genç bir çocuk yardım teklif etseydi kabul ederdim dedim. Bir kaç saniye sonra karşımdan gelen 20-25 yaşlarında genç bir adam yardım teklif etti. O anda, ıssız bir yolda bir yabancıyla yürüdüğümü görenlerin yanlış anlayabileceğini düşünerek kabul etmedim. Teşekkür ettim. Ardından yoluma devam ettim. Yürüyorum. İçimden dedim ki arabayı kabul etmedim, genç adamın yardımını kabul etmedim ancak şöyle küçük çocuklar olsaydı onlardan zarar gelmezdi kabul ederdim diye düşündüm. Ancak hemen sonraki düşüncem ise çocukların böyle ağır bir yükü taşıyamayacak olmalarıydı. Bir kaç saniye sonra karşımdan on, on iki yaşlarında iki tane bisikletli çocuk geliyordu ve yardım etmek istediklerini söylediler. Bende onlara teşekkür ederim ama bisikletleriniz var onlar ne olacak dedim. Abla biz onları şuraya bırakırız yardım edelim dediler ve benimle birlikte geldiler. Bende onlara kıyamadım. Yükün bir kısmını da ben taşıdım. Birlikte köpeklere yiyecek vereceğim yere geldik. Onlara çok teşekkür ettim. Yolda da sohbet etmiştik ve gittiler.Ben hayretler içerisindeydim. Ben sokak köpeklerine yardım ettiğim için Allah da bana yardım etmişti. Onun bize şah damarımızdan bile yakın olduğunu bir kez daha idrak ettim. Mutlu oldum. Bizi gördüğünü, duyduğunu, kalbimizin en derinlerinde sakladıklarımızı bildiğini biliyordum ve bunu bu mucizevi olayla birlikte bir kez daha anımsadım. Onun gücü her şeye yeter ve ne istersek ondan istemeliyiz. Aslında hiçbir zaman yalnız olmadığımızı bilmeli ve ümitlerimizi kaybetmemeliyiz.

Not: İlk resimdeki köpeklerden soldakinin ismi Yağmur, ağzında yemek kabını tutan sağdakinin ismi ise Yaman. Yağmur ne yazık ki hayatta değil. Canım Yağmurum ve Yamanım benim. Yağmur ve Yağmurun annesi Yasemin'i, Yağmur'un kardeşlerini insanlıktan nasibini almamış, kalpsiz, ruhsuz, cani insanlar zehirlediler. Çok ağlamıştık. Yağmur artık hayatta değil. Yaman da hayatta kalan tek kardeş olarak neredeyse her gece 2-3 gibi apartmanımızın önüne gelir, bize seslenirdi. Biz de gecenin bir yarısı onun çağrısına kulak verip apartmanın en üst katından onun yanına onu sevmeye inerdik. Oğlumuz geldi derdik. Bu bir süre böyle devam etti. Sonra Yaman da ortadan kayboldu. Uzaklaşıp yeni bir aile kurduğunu düşünüyorum. Belediye tarafından alınmış da olabilir. Onları çok seviyorum. Unutmadım.

Bu yazım ile ilgili yapılan 5 yorumu buradan okuyabilirsiniz.

Gün Biterken Gece Başlarken

2011-04-25T12:45:00.004+03:00

Gece olup hava karardığında güneş dünyanın bir başka yerini aydınlatmaya gittiğinde farklı hissettiğinizi fark ettiniz mi? Güneşin batış anı zaten kendi içinde izlenesi bir sanat gösterisi. Güneş sarıdan turuncuya dönerken bulutların üstünde yer yer pembe ile morun ahenkle dans ettiği görsel bir şölen izletiyor bize. Turuncu bir ışık kütlesi halinde gözden kaybolmak üzereyken ise bazen belli belirsiz bir kızıllık.Bulutlarsa her an başka bir şekle bürünüyorlar sanki bizim için. Her gün güneş bizim için bu kadar güzel batıyor sanki. Sarı saçlarını toplayıp özlendiği yere gidiyor.Biraz da onları ısıtıyor,gülümsetiyor.

Biraz da onlar için ışıldıyor.Gökyüzü her gün bizim için süsleniyor.Güneşin doğuşuyla batışıyla bizim için her gün mükemmel bir tablo hazırlanıyor.Paha biçilmez ve eşsiz bir tablo.Güneş battıktan sonra siyah engin derin gökyüzüne saçılmış pırlantalar gibi yıldızlar parlıyor.Aysa bir gece lambası gibi karanlık gecelerimize aydınlık ve anlam katıyor.Her zaman aynı yerde değil aynı şekilde değil.Kimi zaman hilal kimi zaman dolunay.Kimi zaman bulutların arkasında kimi zaman gecenin ortasında.Gece ve gündüz birbirini kovalıyor.

Güneş battığında, gece olduğunda kendimi daha dingin daha huzurlu ve farklı hissediyorum. Gündüzün yoğunluğu karmaşası insanın kendisini dinlemesine fırsat vermiyor. Aklınız hep yapacaklarınız, yapmak istedikleriniz,yapamadıklarınız,yapmak zorunda olduklarınız yada yanlış yaptıklarınız ile dolu oluyor.Geceler ise sanki sadece size ayrılmış özel zamanlar gibi.Kendinizi dinlediğiniz, kendinize zaman ayırdığınız zamanlar.Huzur veren bir sessizlik var.Sokaklar sessiz kimsesiz. Gündüz geçtiğiniz yerlerden kimsenin pek olmadığı gecenin geç saatlerinde geçtiğinizde orası gözünüze farklı gözüküyor. Sanki o her zaman geçtiğiniz sokak değilmiş gibi. Farklı bir yerdeymişsiniz gibi.Tabi ki bu büyük ihtimal ile o anki ruh haliniz, hisleriniz, düşünceleriniz ile ilgili. Sanki bütün sokak size kalmış gibi. Sadece siz varmışsınız gibi.

Tabi bu özel hisler kendinizi güvende hissettiğiniz anlar için,yanınızda güvenebileceğiniz birinin olduğu anlar için geçerli.Yoksa gecenin geç bir vakti ıssız bir sokakta korku ve endişe ile karışık hislerle yürürken ve eve bir an önce sağ salim dönme arzusu taşırken bu nedenle de hızlı hızlı yürürken anlaşılamaz,hissedilemez..Yada gecenin geç bir vakti kalabalık bir yerde eğlenmeye gidip kendi varlığını dahi algılayamayacak kadar çok içmişken anlaşılamaz.Ancak insanın sevdiği,güvendiği arkadaşlarıyla akşam dışarıda yemek yemesinin sohbet etmesinin dolaşmasının birlikte zamanı ve sevgiyi paylaşmasının da ayrı bir keyfi oluyor.Mutlu hissettiğinizde,sevildiğinizi,sevdiğinizi hissettiğinizde,bir gruba ait olduğunuzu desteklendiğinizi hissettiğinizde,birlikte güldüğünüzde zaten gözleriniz bir başka ışıldıyor. Büyülenmiş gibi çevrenizdeki her şeyi çok hoş görüyorsunuz.İçinizin güzelliği dışınıza yansıyor.Romantik anlamlı bir gecenin ardından mutlu uyuduğunuzda mutlu uyanıyorsunuz.

Ve gün de sizin için keyifli başlıyor ve keyifli devam ediyor.Hepinizin tüm gün ve gecelerinin mutlu geçmesi ve gözlerinizin hep sevinçle ışıldaması dileğiyle…

Bu yazım ile ilgili yapılan 2 yorumu buradan okuyabilirsiniz.

Yazdıklarım Ama Burada Yayınlamadıklarım

2011-04-25T12:31:00.004+03:00

Hafif.org’da kimler neler yazmış,neler yazabilirim diye şöyle bir gezinirken son derece samimi yazılmış yazılara,özenle seçilmiş cümlelere,romantik şiirlere,enteresan şiirlere,zekice yazılmış paragraflara,espirili yorumlara bilgi içerikli yazılara rastladım.Bana benzeyen insanlara rastladım.Kendimden bir şeyler buldum.Aslında pek çok yönümüzle birbirimize benziyoruz.Bazen kızıyoruz, bazen üzülüyoruz, seviniyoruz, sevişiyoruz, gülüyoruz, dua ediyoruz,yemek yiyiyoruz,seyahat ediyoruz.Farklılıklarımız sadece küçük detaylarda saklı.Farklıyız ama bir bakımada aynıyız.
Aynı bütünün parçalarıyız. Renkli, albenili, parlak ışıldayan yada siyah parçaların oluşturduğu bir bütünüz….

Gelişen teknoloji ve bilgiye ulaşabilme hızımızın artması dolayısıyla hemen hemen aradığımız her türlü bilgiye internetten yada daha ciddi bir araştırma yapıyorsak kütüphanelerden ulaşabiliyoruz.Bu nedenle içten yazılan şiirler,bir ana bir duruma ilişkin fikir ve duygu bildirme, aktarma amaçlı yazılar daha çok ilgimi çekti ve zevkle keyif alarak okudum.Ancak bilgi içerikli yazıları hazırlamak için verilen emeği de takdir ediyorum.Böylece merak ettiğimiz konularla ilgili bilgileri özet olarak,toplu bir biçimde bulabiliyoruz.Bilgi içerikli yazıların içindeki linkler işimizi kolaylaştırıyor.

Bende böyle içten yazılar şiirler yazmayı seviyorum.Aslında şiirlerim ile ilgili yorumlarınızı duymayı çok isterdim ancak burada yazdığımda gerçek adımla yayınlanmamış olacaklar ve üstelik hiç birini noterden tasdik ettirmedim.Ne bileyim işte bazen gereksiz endişeleniyorum, fazlaca düşünüyorum.Emek harcadığınız şeyler sizin için değerli oluyor.Fazlaca sakınıyorsunuz.Bu arada tabi ki burada yayınlanan şiirleriniz çok değerli,özel,emek harcanmış eserler.Bu benim kendi tercihim ve düşünce aşamalarım ile ilgili.Aslında dünyaca tanınmış bir şair ve yazar olmak isterdim.

Yayınlamazsan nasıl olabilirsin ki dediğinizi duyar gibiyim.Ancak korkuyorum da. .Ünlü olmaktan da korkuyorum.Çok komik sanki yayınlayınca hemen ünlü olacakmışım da Belki acımasızca eleştirilmekten ki bunu en çok kendime ben yaparım.Bazen başarısız olmaktan korkuyorum.Bu korku yüzünden bazen ders çalışmaya başlayamıyorum.Bazen de başarabileceklerimden korkuyorum.Kendi gücümden korkuyorum. Aslında cesur olduğumu düşünüyorum ancak korktuğum zamanlar olduğunu da itiraf etmeliyim. Karanlıktan da korkuyorum. Gerçi şuanda yazımı karanlıkta yazıyorum. Demek ki her zaman karanlıktan korkmuyorum. Korku yada diğer hisler insanın düşünceleri ile ilgili.Düşünceler duyguları etkiliyor.Duygular davranışlarımızı.Davranışlarımız,seçimlerimiz tekrarlanma sıklığına göre kişiliğimizi oluşturuyor.Bazen duygular düşüncelere hükmediyor bazen de düşünceler duygulara.Bazen ikisi de insanı ayrı bir yöne çekiyor,karar vermek zorlaşıyor. Ancak gelecekte gerçekleştireceğimiz her adımda karşımıza çıkacak engelleri şimdiden düşünerek ortadan kaldırmaya çalışmak doğru değil.Seçimlerimiz yaşayacaklarımızı oluşturacak.Sorunlar karşımıza çıktığında tek tek çözmeye çalışmalıyız.Gerçektende insan bazen gereksiz yere gelecekle ilgili endişelere kapılıyor.Geçmişteki olumlu olumsuz anıların arasında kayboluyor.Yazdıklarınızı okuyunca bende kendi düşüncelerimi hislerimi ifade etmek istedim.Daha önce kendi sitemde yazdığım yazılar vardı.Keşke dedim onları burada yayınlasaymışım.Böylece yorumlarınızı öğrenebilirdim.Burada birçok yazar ve okuyucu var.Daha çok beyine daha çok kalbe daha çok ışıldayan göze ulaşabilirdim.Yazılarımı eğer okumak isterseniz buradan ulaşabilirsiniz.Okuduğunuz bir yazımla ilgili yorumlarınızı duymaktan çok keyif alırdım.Konuyu ele alış biçimim,yazı kabiliyetim,ifade tarzım,yazılarımın keyifli yada sıkıcı olup olmadığı,anlamsız,karmaşık yada samimi olup olmadığı ile ilgili fikirlerinizi öğrenmek isterdim.Ayrıca vakit ayırıp yazdığım bu yazıyı okuduğunuz için teşekkür ederim.

Bu yazım ile ilgili yapılan 16 yorumu buradan okuyabilirsiniz.

Zumbara

2011-04-25T12:21:00.004+03:00

Zumbara çok enteresan ve insani değerleri ön plana çıkaran bir fikir. Zumbara paranın geçmediği bir banka anlayışı.Zumbara zaman bankası demek.Bu fikir etrafında toplanıp zevkle çalışan insanlar var.

Günümüzde para hayatımızın olmazsa olmazı.Pek çok şeyi satın alıyoruz.Parasını ödemediğimiz bedava olan şeyler ise genellikle hak ettikleri değeri göremiyorlar.Günümüz dünyası paranın,kazanma hırsının yaygınlaştığı,paylaşmanın,sevginin,dostluğun ve nezaketin çoğunlukla göz ardı edildiği bir ortam haline geldi.Fikir babalığını Edgar Khna’ın yaptığı bu sistem ise bu kaybolmuş değerleri bize tekrar hatırlatıyor ve bizleri tekrar paylaşmanın,yardımlaşmanın,dostluğun,sevginin ılıman ikliminde dolaştırıyor.

Zumbara fikri bizlere aslında paranın bir ilizyon olduğunu ve aslında sahip olduğumuz gerçek değerin zaman olduğunu hatırlatıyor ve herkesin zamanının eşit değerde olduğunu.Edison “Eğer yapabileceğimiz her şeyi yapsaydık, kelimenin tam anlamı ile kendimize hayran kalırdık."demiş.Gerçekten de şu ana kadar yapabileceklerimizin ne kadarını hayata geçirebildik.Yeteneklerimizin, yapabileceklerimizin ne kadar farkındayız.Paraya çevirmediğimiz yeteneklerimizin olması veya yeteneğimizin olduğu bir alanda en üst bilgi seviyesine sahip olmamamız bu yeteneklerimizi değersiz mi kılar?Kesinlikle hayır.Hepimiz değerliyiz.Ve hepimizin zamanı da değerli. Zumbara kendimizi ve çevremizi daha yakından tanımayı ve takdir etmeyi,yardım ederek, yardım almayı,insanları daha çok severek sosyalleşmeyi yeni dünyalara yelken açmayı kolaylaştırıyor.Siz birilerine zaman ayırdığınız da onlarda sizin için zaman ayırıyorlar.Kısacası para etrafında dönen hayatlarımızın eksenini bir nebze değiştirip unuttuğumuz değerleri bize hatırlatıyor.Daha önce Amerika ve Avrupa’da uygulanan sistem şimdi Türkiyede’de uygulanıyor.İlgimi çekmeyi başaran bu konu ile ilgili detaylı bilgilere buradan ulaşabilirsiniz.
Yazım ile ilgili yapılan 9 yoruma buradan ulaşabilirsiniz.

Uçan Kayık

2011-04-25T12:17:00.004+03:00

Bu videoda sulfur hexafluoride gazı sayesinde havada durabilen aliminyum folyodan yapılmış bir kayık görebilirsiniz.. Bonn’daki bir üniversitede gerçekleştirilen bu deneyde kullanılan gaz Havadan 5.11 kat daha yoğun.
Bu yazım ile ilgili yapıan 15 yorumu buradan okuyabilirsiniz.

As It Is in Heaven (2004)

2011-02-06T15:21:00.006+02:00

Türkçe'ye “Cennetin Müziği” olarak çevrilmiş bu etkileyici film, 2005 yılında en iyi film dalında Oscar’a aday gösterildi. Ödüllü yönetmen Kay Pollak tarafından yönetilen filmin başrollerinde İsveçli başarılı oyuncular;Michael Nyqvist, Frida Hallgren ve Helen Sjöholm yer alıyor. Eğlenceli bir o kadar da duygusal filmin senaryosu ise Kay Pollak, Anders Nyberg, Ola Olsson, Carin Pollak, Margaretha Pollak tarafından birlikte yazılmış.

İsveç yapımı bu film dünyaca ünlü başarılı bir orkestra şefi olan Daniel Dareus’un kariyerini bırakıp stresten uzak, huzur dolu bir hayat yaşamak istemesi ve bunun için İsveç’in kuzeyinde çocukluğunu geçirdiği kasabaya yerleşmesi sonrasındaki olayları konu alıyor.

Kasabaya geldikten kısa bir süre sonra Daniel, samimi ilişkiler kurduğu kasaba halkı tarafından sevilen renkli bir kişilik haline gelir. Ünlü bir müzisyen olan Daniel, kasabanın korosunu çalıştırmaya karar verir.

Koroda ise kasabanın birbirinden ilginç insanları yer alıyor ve birlikte çok eğlenerek yeni şeyler öğreniyorlar.

Çocukluğunu geçirdiği bu kasabada kendisini sevenler kadar sevmeyenlerin de olduğunu fark eden ünlü şef Daniel aynı zamanda burada hayatının aşkı ile de tanışır.

Zevkle izlediğim filmlerden biriydi. Filmi orijinal dilinde ve Türkçe alt yazılı izlemiştim. Kesinlikle izlemenizi tavsiye ediyorum. Filmle ilgili detaylı bilgilere buradan ulaşabilirsiniz.Film ile ilgili videoyu buradan izleyebilirsiniz.bu yazım ile ilgili hiç yorum yazılmamış.İlk torum yazan siz olun.

Miss Potter (2006)

2011-02-06T15:07:00.011+02:00

İki defa oscar'a aday gösterilmiş ödüllü yönetmen Chris Noonan’ın yönetmenliğini yaptığı filmin başrollerinde 2002, 2003 yıllarında Oscar'a aday gösterildikten sonra 2004 yılında ödülü kazanmış olan ve daha birçok ödülün sahibi Amerikalı başarılı oyuncu Renee Zellweger, Golden Globe’a aday gösterilmiş ödüllü oyuncu Ewan McGregor ve yine iki defa oscar'a aday gösterilmiş başarılı İngiliz oyuncu Emily Watson yer alıyor. Bu etkileyici filmin senaristi ise Richard Maltby Jr.

İzlemekten çok büyük keyif aldığım bu film, çok satan çocuk kitaplarının yazarı bayan Beatrix Potter’ın hikayesini anlatıyor.

Filmin konusu ise şöyle: otuz yaşında olan ve ailesinin evlenmesi için uygun gördüğü soylu adayları reddeden Beatrix Potter, üst sınıfa mensup ailesiyle birlikte Londra’da yaşamaktadır.

Bayan Potter’ın gerçek arkadaşları çocukluğunda çizdiği sevimli hayvanlardır ve onlarla ilgili hikayeler yazmaktadır.

Annesi Beatrix’i desteklememesine rağmen yazdığı ilk resimli çocuk kitabını yayınlamak için Norman Warne isimli yayıncıyla anlaşır.

Bu kitap da bay Warne’un ilk projesidir. Bay Warne hem Beatrix’in kitabını çok beğenir hem de ona aşık olur. Kitabın basımını birlikte çok özenli bir şekilde yaparlar.

Bu kitapla elde ettiği başarı bayan Beatrix’in elde edeceği diğer başarıların ilkidir. Sonrasında ise Londra’da ailesiyle birlikte sürdürdüğü yaşantısı tamamıyla değişir.

Miss Potter benim izlemekten en çok keyif aldığım filmler arasında yer alıyor. Bayan Potter’ın başarılı bir yazar olmasının hikayesi romantik bir çizgide anlatılmış. Filme yeşilin her tonunu görebileceğiniz huzur dolu manzaralar eşlik ediyor. Kesinlikle izlemenizi öneririm. Filmin fragmanına ve detaylı bilgilere buradan ulaşabilirsiniz.

Bu yazım ile ilgili hiç yorum yazılmamış.İlk yorum yapan siz olun.

Martian Child (2007)

2010-12-30T17:52:00.002+02:00

Merhaba dünyalı, bizim gezegende işler yoğun ama güzel gidiyor, dünyada durum nasıl diyerek yazıma devam etmeyeceğim tabiî ki. Merhaba Dünyalı en son izlediğim dvd’nin ismi. İngilizce ismi Martian Child. Bu filmin reklam afişlerini ilk defa metroda camdan bakarken görmüştüm. Kocaman reklam afişlerinde “O, baba olmak için her şeye razıydı, Marslı bir çocuğa bile…” yazıyordu. Ne kadar etkileyici bir cümle. Marslı da olsa fark etmez diyor yani yeter ki baba olayım bana baba desin. Şimdi aklıma Türk filmlerindeki “amca sizi çok sevdim, size baba diyebilir miyim?” repliği geldi.Filmin başrollerini John Cusack ve Bobby Coleman paylaşıyor. Film gerçek bir hikayeden yola çıkılarak yazılmış. Film Star Trek dizisinin “The Trouble with Tribbles” isimli bölümünün yazarı olan David Gerrold’ın oğlu Sean ile olan gerçek ilişkisini anlatıyor. Filme konu olan hikaye Hugo ve Nebula ödüllerine layık görülmüş. Duygusal ve ilginç bir film. Özellikle filmin yapım aşamasındaki röportajları izlemenizi öneririm filmi izledikten sonra. Filmde Mars'tan geldiğini iddia eden çocuk olan Dennis’i canlandıran Bobby Coleman müthiş zeki, sevimli ve özgür ruhlu bir çocuk. Daha önce de filmlerde rol almış olan Bobby Coleman’a ailesi de destek oluyor. Film setlerine karavanlarıyla gidip orada konaklıyorlar. Bobby gerçek hayatında da fimdeki karakteriyle benzer özelliklere sahip. Bu film için seçilmesinde bu özellikleri etkili olmuş. Film setinde yetişkin bir insan gibi uzun saatler çalışmak zorunda kalan Bobby aynı zamanda derslerinden de geri kalmıyor, sette ayrılan belirli bir sürede bir öğretmen eşliğinde derslerini de takip ediyormuş. Filmde John Cusack, David Gordon adında karısı ölmüş (dvd’nin arkasında boşanmış yazıyor ama ben ölmüş diye hatırlıyorum.)bir bilim kurgu romanı yazarını canlandırıyor. David, bir çocuk evlat edinmek istiyor. Yazarlıktan kazandığı paralarla aldığı havuzlu, bahçeli güzel bir villası ve bir köpeği var. Ara sıra karısının resimlerine bakıp üzülüyor. Yetimhanede çalışan arkadaşı ki bu arkadaş zenci ve çok sevimli bir kadın ona Dennis'i evlat edinmesini öneriyor.
David ve Dennis arasındaki benzerlik ise birinin Mars'la ilgili kitaplar yazması diğerinin ise Mars'tan geldiğini iddia etmesi. David, Deniss'i görmeye yetimhaneye geldiğinde Dennis’in dışarıdayken sürekli bir kutuda durduğunu görüyor. Kutunun göz hizasında dışarıyı görmek için bir aralık oluşturulmuş, Dennis arkadaşları koşturup oyun oynarken kutunun içinden onlara bakıyor.
Dolayısıyla David Dennis’i görmeye geldiği halde Dennis’i değil kutuyu görmüş oluyor. Küçükken masanın altına girmeyi ve orada oyun oynamayı severdim. O yüzden Dennis’in kutuyu dış dünyaya göre daha korunaklı, emniyetli bulduğunu düşünmüştüm. Ancak beyefendi Mars'tan geldiği için güneş ışınlarının kendisine zarar vereceğini düşünüyormuş. David de işe ona yüksek koruma faktörlü güneş kremi ve güneş gözlüğü vermekle işe başlıyor ve Dennis yavaş yavaş kutudan çıkıyor. Dennis uçacağını düşündüğünden en büyük boy pillerden kendisine bir ağırlık kemeri yapmış ve bununla dolaşıyor. Güneş şemsiyesi de elinden eksik olmuyor. Ayrıca Dennis elindeki poloroid fotoğraf makinasıyla kendisine ilginç gelen her şeyin resmini çekiyor. Açıklaması da dünyalı olmayı bir dünyalı gibi yaşamayı öğrenebilmek. Dünyayı yeni keşfeden, hayata farklı bakan küçük bir dahi gibi. David’in evinde deneme süresi boyunca kaldıklarında Dennis ve David çok eğleniyorlar. David bu küçük dahide kendi çocukluğunu görüyor sanki. Bir de David’in kız arkadaşı var ama başrolde filan sayılmaz. Kız sürekli gülümsüyor ve film boyunca sadece bir kez öpüşüyorlar. Konu mankeni gibi kız yani.
Dennis’in enteresan olan bir yanı da küçük Marslı dileklerinin anında gerçekleşmesi. Bir keresinde trafik ışıklarını değiştiriyor, diğer seferinde kaybeden bir beyzbol takımının kazanmasını sağlıyor. Renkli şekerleme kaplı drajelerle yapabildikleri de ilginç. Tatlarından renklerini ayırt edebiliyor.Dışarıdan sorunlu gibi gözükse de 6.hisleri kuvvetli bir çocuk ve oldukça enteresan olmasının yanında oldukça zeki. İlginç film alternatiflerine açık olanların izlemesini öneririm. Ben beğendim. Siz de iyi vakit geçirebilirsiniz. Filmin resmi sitesine ve fragmanına da buradan ulaşabilirsiniz.

Ev Arkadaşlarım

2008-09-21T14:27:00.007+03:00

Not:Bu resmi çektiğim zaman Güneşi ilk kez sokağa çıkarmıştım.Kucağımdaydı ve boynuma sıkı sıkı sarılmıştı. O zaman daha küçüktü. Kendisini ağaçlarla tanıştırıyor tırmanmayı doğuştan bildiğini göz ardı ederek ona antrenman yaptırıyordum.

Sevgili kedim ve ben yine bilgisayarın başındayız. Şu anda artık kullanmaktan vazgeçtiğim masaüstü bilgisayarımın artık kullanmaktan vazgeçtiğim kasasının üzerinde oturuyor. Arada bir başını okşuyorum. Fonda Farid Farjad var tabiî ki. Bu arada kedimin adı Güneş. Ben ona ballı kaymağım diyorum.Bazen ısırgan otum, bazen zümrüt gözlüm. Yanımdan hiç ayrılmıyor. Beni yalnız bırakmıyor. Nankör olan insanların kedilere nankör demelerine de aldırmıyorum.

Not:Bu denizin gerçek fotoğrafı değil internetten buldum.

En son bir balık aldım beta cinsi. Çok güzel parlak mavi yüzgeçleri ve kuyruğu var. Adını deniz koydum. Deniz gibi mavi, deniz gibi derin. Betalar yalnız yaşamayı seven balık türlerinden. İnternetten araştırdığıma göre asıl vatanları asyaymış.Pirinç tarlalarında yaşıyorlarmış.Oldukça dayanıklılar, zor şartlara alışkınlar.Yalnız ve güçlü. Ayrıca oldukça kavgacıymışlar. Dişi hem cinsine bile saldırganca davranabiliyorlarmış. Sudaki oksijen yetersiz olduğunda havadaki oksijeni kullanabiliyorlar. Denizin suyun yüzeyinde oluşturduğu köpükleri sadece oksijen alışverişi olarak yorumluyordum ama aslında onlar yavruları için oluşturduğu köpük yuvalarmış. Dişi yumurtladığı zaman erkek yumurtaları bu köpük yuvalara taşıyormuş.Tabi sonrasında dişiyi hemen yavruları da bir süre sonra yanından almak gerekiyormuş.Malum bizim beyefendi yalnız kovboy ya. Hem bu kadar güzel hem yalnız ilginç. Sakın bu cümleyi kurdum diye yalnız olmamak için en önemli şartın güzellik olduğunu düşündüğümü sanmayın. Böyle düşünmüyorum. Şartlar yanınızda kimin olmasını istediğinize göre değişir. Şimdi aklıma izlediğim dizideki bir replik geldi. Kız şöyle diyordu gece gibi karanlık gözleriyle ışıldayan yıldızlara bakarken: “Ben kutup yıldızı olmak isterdim.Yalnız ama güçlü ve daima insanlara yol gösteren.” Aynı bizim deniz gibi. Eee kimin balığı. Denizi satın aldığım yerde küçük kesilmiş bir pet şişenin içinde tutuyorlardı.Çok hareket edecek yeri yoktu. Eli kolu bağlıydı sanki ama yaşamaktan vazgeçmiyordu. Sadece nefes almak değildir yaşamak diyorlar ya ki bunu birde nefes almakta güçlük çeken astımlı birine sormak lazım, onun için hayat nefes almak ve yem yemekti. Şimdi hiç olmazsa yüzecek daha geniş bir alana sahip. Şimdi onun için hayatın anlamına hiç olmazsa birde yüzmek eklendi.Beta cinsi balıklar zor şartlara dayanabiliyorlar, çok hareket etmiyorlar diye onları hep böyle hak etmedikleri şartlarda görüyoruz akvaryumcularda.Bir de yalnız yaşadıklarından her biri için ayrı bir akvaryum ayırmak işlerine gelmiyor sanırım.

En son ise internetten iguana sahiplerinin yazdıklarını okudum. Tabi bunda evimizin yakınındaki evcil hayvan dükkanına iki üç tane iguananın gelmiş olmasının da payı yok değil hani. Onlar henüz yavruydular. Yeşil küçük sevimli. Ama okuduğum kadarıyla bakımları oldukça zahmetliymiş. Sadece hayvanı 100 ytlye satın alıp uv lambası vs ile bir yaşam alanı oluşturmayla kalmıyor iş. Zamanla büyüyecekler ve oldukça uzun ömürlüler. Hangi türden olursa olsun bir evcil havyan sahiplenirken onu sevmenin yanında şimdi ve ileride bakacak duruma ve ortama sahip olmak gerekiyor. Önemli bir sorumluluk altına girildiğinin farkına varılması gerekiyor. İşte tam ben bu satırları yazarken gece ikide elektrikler kesildi.Bende yazıma şimdi devam ediyorum.

Yalnız iguana sahiplerinin forumlarda bilgi alışverişi ve yardımlaşma için yazdıkları çok hoşuma gitti.Beni gülümsetti. Sempatik bir kelime seçmişler sevgili ev arkadaşlarından bahsederken. Benim igum bugün kaçtı yok su içmiyor garip bir ses çıkardı gibi şeyler yazmışlar. Çok sevimliydi gerçekten hoşuma gitti. Uzun bir forum olduğundan zamanım müsait olduğunda tekrar gülümseyerek okumaya devam edeceğim. Bilgi almak açısından böyle forumlar faydalı oluyor gerçekten. Benim iguanam yok ama onun dışındaki her şey var diyebilirim evimizde.Bir kedim,bir köpeğim, bir ördeğim, bir balığım ve bir güvercinim var. Aslında keçileri, kuzuları,tavukları,horozları, eşekleri filan da çok seviyorum ama onun için bahçeli bir ev almamız lazım.İleride düşünüyorum aslında çiftlik gibi bir yer almayı. Hem yaşadığım şehirde veya yakınında olacak istediğim zaman gidebilmem için hem de sakin ve huzur dolu.

Önceki yazımdan hatırlayacağınız gibi iki güvercinimi kafesin kapılarını açıp özgür bırakmıştım.10 gün kadar kafeste duran gelmedi ama ilk aldığım güvercinlerden biri olan Özgür arada yem yemek ve su içmek için kafesine geri dönüyor. Bizim balkon ile karşıdaki apartman arasında gidip geliyor. Kendisi bango cinsi beyaz bir güvercin. Takip ettiğim kadarıyla grili siyahlı iki tane de arkadaşı var. Balkonumuza geri geldiğinde onu yakalamaya çalışırken çok eğlendim doğrusu. Sinsi bir panter gibi yavaş yavaş yaklaştım yanına ve dakikalarca sabırla bekledim. Girişimlerim başarısız oldu ama zaten onu hapsetmekten yana değilim. İstediği zaman gelip gidiyor işte.Arkadaşları da var. Özgür ve mutlu yani. İşte ev arkadaşlarım ve ben birlikte mutluyuz.

Farid Farjad ve Büyülü Şarkıları

2008-09-09T00:04:00.003+03:00

Şu anda Farid Farjad’ı dinliyorum. Farid Farjad İranlı bir keman virtüözü. Çok özel bir insan. Ben hayatımda bu kadar güzel şarkılar dinlememiştim. Sanırım Farid Farjad’la buluşmamız kaderin bir yazgısı. Geçen gün otobüste bir kızla tanışmıştım. O da benim gibi keman kursuna gidiyormuş. Ben o gün keman kursuna gidiyordum. O konservatuar sınavlarına hazırlanıyormuş. Birbirimize msn adreslerimizi vermiştik. Konuyla ilgili sohbet ederiz diye. O bana Farid Farjad’ı önermişti.Ancak yoğunluktan araştırıp dinleyememiştim. Nerden bileyim bana büyülü bir dünyanın anahtarını sunduğunu. Bugün oruçlu değildim.Ve çok güzel tereyağlı İskender yaptıklarını ve yanında maşrapada nefis bir ayran verdiklerini bildiğim bir restorana gittim. Bir süre sonra insanı derinden etkileyen büyülü bir müzik çalmaya başladı. Zaten çok otantik dekorasyona sahip bir yerdi. Hem mekanı yaşıyordum hem de yediklerimin lezzetine odaklanıyordum. Ve o büyülü ses beni hüzünlerle, güçlü hislerle dolu kendi dünyasına çekti. Hesabı isterken böyle güzel keman çalanın kim olduğunu öğrenmek istedim. Farid Farjad dediler. Farid Farjad. Hemen bir müzik markete koştum oradan çıktıktan sonra. Bu muhteşem virtüözün cdlerini bulamadım ama internetten benim için bulabileceklerini söylediler. Akşam görüşmek üzere sözleştik. Eve geldiğimde aresten bir iki parçasını indirdim. İnanılmazdı. Cennete açılan bir kapı gibiydi. Daha önceden dinlememiş olmam gerçekten büyük bir kayıp. Sonra biraz araştırınca gördüm ki 19 Eylülde Ankarada odtüde saat 20.30 da konseri var. Ama sanırım öğrencilere ve dışardan gelenlere açık değil.Yer olursa açık olacakmış. 21 eylülde de yine Ankarada nefes barda saat 21.00 da bir konser verecekmiş. Hemen gidip otobüs ve uçak biletlerinin fiyatını öğrendim.Öncesindede nefes barı arayıp bilet fiyatlarını sordum. 30 ytl. Ama büyük ihtimalle İstanbul’a konsere geldiğinde gideceğim.Resmi sitesi http://www.faridfarjad.net/ Bu arada gittiğim havayolu biletleri satan seyahat acentasından da bir iş teklifi aldım. Ama aldığım diğer teklifleri değerlendireceğimden hafta içi boş vaktim kalmıyor. Bu aralar kısmetim çok açık canım. İnşallah hep böyle güzel devam eder.
Sonra akşam 8 gibi müzik markete gittiğimde internetten bulamadıklarını söylediler ama ben eve dönünce buldum. Benden kaçmaz. Hem de ilk dört albümü artı 2006 yılında çıkardığı son albümü Anroozha. İnternette onunla ilgili yapılan yorumları okudum gerçekten iyi tanımlamalar yapılmış şarkılarının hissettirdikleriyle ilgili. Kendisi dünyanın en iyilerinden ama bende onun gibi keman çalmak istiyorum. Farid Farjad’ı odamda büyümekte olan dut, ceviz,erguan ve iğde fidanlarımla birlikte dinliyoruz. Bu arada aralarına üç güzel daha eklendi. Tepeleri kırmızı,sarı ve şeker pempesi olan üç küçük güzel kaktüs. Bir ara resimlerini çekince eklerim.Bu arada kedimin de keman sesinden hoşlandığından bahsetmiş miydim? Ben keman çalarken o da şarkı söylermiş gibi sesler çıkarıyor. Miyavlamaya başlıyor. Yada patisiyle kemanımın yayına dokunmaya çalışıyor. İşte böyle sevgili kedimle cips yiyiyoruz, keman çalıyoruz,keman dinliyoruz.Bazen kendimiz söylüyoruz kendimiz dinliyoruz. Yarın arkadaşlarıma da söyleyeceğim. Bu büyülü, kendisine aşık eden şarkıları onlarda dinlemeye başlayacaklar. Gerçekten derinden etkilendim. O çalmaya başlayınca her şey susuyor. Sihirli parmaklarıyla başka bir dünyanın kapılarını aralıyor. Sizi ruhunuzun derinliklerini keşfetmeye çağırıyor daha önce hiç duymadığınız hüzünlü notalarıyla. Bence evet deyin ve bu büyülü dünyanın kapılarını sizde aralayın.

Üzgündüm!

2008-08-31T15:33:00.006+03:00

Bugün kendimi kötü hissediyordum. Değersiz,önemsiz hiç kimse için anlamı olmayan biri olarak. Hatta iki güvercinim vardı. Onları bile saldım. Kimseyi zorla tutamam yanımda dedim. Bırak istedikleri yere uçsunlar. Özgür olsunlar üzgün değil. Hatta yaşamıyor olsaydım böyle zor kararlar vermek zorunda kalmazdım dedim. Herkesin hayatından çıksam, yok olsam artık kimseyi üzmemiş olurum diye düşündüm. Üzülmemiş olurum. Her şey üstüme üstüme geliyordu. Kendimi incinmiş hissediyordum. Sanırım oldukça hassasım. Başarısız olacağımı düşünüyordum. Hep mutsuz olacağımı. Çok halsiz ve bitkindim. Hiç bir şey yapmak istemiyordum.Hiç kimsenin beni anlamadığını, anlamak istemediğini düşünüyordum. Düşünecek o kadar çok şey vardı ki. Hiçbir şey için gücüm yoktu. Ne yemek yemek ne de yapmak. Sadece yemek zorunda olduğum için yiyiyordum. Her şey anlamsız geliyordu. Bu anlamsızlığın içinde benimde bir anlamım yoktu. Her şeyin yok olduğu anlamını yitirdiği yerde benim ne işim vardı ki. Beni düşünen, hatırlayan, önemseyen, ilgilenen, merak eden seven kimse yok gibi geliyordu. Hiçbir zaman mutlu olamayacağım dedim. Hiçbir zaman. Sonra bilgisayarımdaki bazı resimlere bakmaya başladım. Mutlu olduğum anları gördüm. Gülümsediğim, sevimli gözüktüğüm. Bu resimlerde bana değer veren insanları gördüm. Yanlarında mutlu olduğum zamanları hatırladım. Ne kadar güzel yerlere gitmişim. Annemle babamın resimlerine baktım. Beni ne kadar sevdikleri aklıma geldi. Bütün dünyaları olduğum. Özledim onları. Bu resimlerde beslediğim sokak köpeklerini gördüm. Beni görünce kuyruklarını sallayıp, ne kadar sevindiklerini hatırladım.

Bu resimlerde arkadaşlarımı gördüm. Bana söyledikleri güzel sözleri hatırladım. Birlikteyken nasıl eğlendiğimizi. Çayırda,çimende, dağda bayırda, deniz kıyısında çekilmiş fotoğraflarımı gördüm. Bu noktaya gelmek için ne kadar çabaladığımı hatırladım. Neleri başardığımı, neleri aştığımı, neleri öğrendiğimi. Bunlar boşuna mıydı dedim. Her şeyi tek kalemde silecek misin? Güçlü olmak zorundasın, savaşmak zorundasın. Koş yoksa düşersin. Sonra engelli insanları düşündüm. Ne kadar zor şartlarda yaşadıklarını, ne gibi zorluklarla karşılaştıklarını, psikolojilerini. Ama yinede yaşadıklarını, çaba sarf ettiklerini, bazen normal insanların başaramadığı şeyleri başardıklarını. Benimse başarılı olmak için kendimden başka engelim yoktu. Sadece her şeyi bir kenara bırakıp konsantre olmalıydım. Sonra bir arkadaşım telefon etti. Hem de Hiç beklemediğim bir anda. Çocukluk arkadaşım. Sesini duyunca bütün kederim dağıldı. Birlikte çocukken nasıl eğlendiğimizi hatırladım. Çocukluk günlerimi. Kardeşim gibiydi. Hep birlikteydik. Bazen uykudan uyanıp gözlerimi açınca başucumdaki koltukta ilk önce onu görürdüm. Yada uyanınca hemen onu çağırırdım. Evlerimiz bitişikti. Sesini duymak iyi geldi. Şimdi evli ve 3 yaşında bir kızı var. Umarım hep mutlu olur ailesiyle çocuğuyla. Beni çok onurlandıran bir teklifte bulundu. Kabul etmem çok mümkün değil tabi ama yine de çok hoşuma gitti. Beni araması, hatırlaması, düşünmesi. Hem de hiç beklemediğim anda. İşte hayat sürprizlerle dolu. Boşuna üzüldüğümü düşündüm. Her şey olacağına varır. Hayat sürprizle, mucizelerle dolu dedim. Yalnız değilim. Sen sadece kendine olan saygını sevgini kaybetme. Seni üzmelerine izin verme.
Üniversitedeyken kurallara uyan değil kuralları koyan olacağım derdim. Sonrasında kuralların ne kadar önemli olduğunun farkına vardım. Prensiplerin. Bence herkesin prensipleri olmalı ve başkalarınınkilere de saygı gösterilmeli. Değer veren saygı ve anlayış gösterir. Tabi bu belirli bir olgunluğu gerektiriyor. Vücudumuzun bile belirli bir düzeni var. Belirli kurallara göre işliyor. Kurallara uymayan bir hücre aşırı çoğaldığında örneğin kanser olunuyor. Sonrada o kanserli kısmın alınması gerekiyor. Tabi kurallarda mantık süzgecinden geçirilmeli. Tabi kendinize prensip olarak seçtikleriniz elbetteki, mantık süzgecinden geçirilmiş üzerinde düşünülmüş, deneyimlerinize dayanarak oluşturduğunuz kurallardır. Şimdi biraz daha iyiyim. Siz de kimsenin sizi üzmesine izin vermeyin. Kendinizin bile. Değerlisiniz tıpkı benim gibi. Değerli ve sevilmeye layık. Unutmayın ki hayat sürprizler ve mucizelerle doludur.

Bugün çok güzel bulutlar gördüm!

2008-08-29T20:11:00.001+03:00

Sizde bulutlara bakıp hayal kurar mısınız? Ben bu gün çok güzel bulutlar gördüm. Bulutlara bakıp şekillerine göre onları yorumlamak hoşuma gidiyor doğrusu.Beni gülümsetiyor. Bugünkü güzel bulutlar otobüsün camından bakarken dikkatimi çekti. Aklım bir karış havada değildi ama başım havadaydı. Bu beğendiğim sevgili bulutun resmini ekliyorum ama tam olarak böyle görünmüyordu.

Onları benim gözlerimle görmeliydiniz. Biliyorsunuz bulutlar sürekli yer değiştiriyorlar. Ben tam o anda fotoğraflarını çekemedim. Telefonumdaki resimlerin sayısı çok artmış.Yer açayım derken aslında bu güzel görüntüyü kaçırdım.İnsanlar herhalde kim bu deli demişlerdir. Otobüs durağına bir sürü insan ve otobüs gelip gidiyor, herkes koşuşturuyor ve ben bu karmaşanın içinde bir köşede durmuş cep telefonumu gökyüzüne doğrultmuşum. Güzel bulutların resmini çekiyorum. Nasıl görünüyorlardı biliyor musunuz? Hani böyle kar yeni yağmaya başlar. Yağan karı izlersiniz, acaba tutacak mı diye düşünürsünüz. Yağmaya devam eden kar her yeri ince bir tabaka halinde kaplar. Kalın değildir ama yerin görünmesine izin verecek kadar da ince değildir. Sonra insanlar üstünde gezinmeye başlar ve minik izler oluşur. İşte böyle bir görüntüydü. Kar her zaman gökyüzünden yağar ama bu sefer sanki gökyüzüne yağmış gibiydi. Diğer bulutlar pofuduk pofuduk batmak üzere olan güneşi kapatıyorlardı ve güneşin parlak ışıkları bulutların arasından sızıyordu. Bu bulutların arasından ince bir kar tabakasına benzeyen benim bulutlarım görünüyordu. Cümleye bakar mısınız? Benim bulutlarım. O kadar beğendinse alıp eve götürseydin diyeceksiniz. Evet onları zihnime kaydedip eve getirdim. Benimleydiler, yazımı okuyorsunuz bulutlarım şimdi sizin yanınızdalar. Onlara iyi bakın. Akşam üstü yağmur yağacağını düşünmüştüm ama hala yağmadı. Bulutları sevdiğim gibi yağmuru da seviyorum. Küçükken yani aşağı yukarı üç buçuk yaşındayken uçakla seyahat ettiğimde bulutların kar olduğunu zannederdim. Annem onların bulut olduğunu söylese de ben kar olduklarında ısrar ederdim. Birde bahçemizdeki karıncaları izleyip nasıl birbirlerine çarpmadan yürüdüklerini merak ederdim. Şimdi büyüdüm. Bulutların kar olmadığını biliyorum. Ve karıncalar gibi biz de istiklal caddesinde veya diğer kalabalık yerlerde birbirimize çarpmadan yürüyebiliyoruz. Ama içimde hala küçük bir çocuk var.

Lays Gurme Parmesanlı

2008-08-26T20:03:00.004+03:00

Kedim ve ben lays gurme parmesanlı cipsi çok sevdik. Benim gibi o da ağzının tadını iyi biliyor. Lays’in bu yeni ürünü %25 oranında daha az yağlı ve biraz daha kalın önceki çeşitlere göre. Cipsi ağzınıza attığınızda parmesan peynirinin o yoğun tadını hemen hissediyorsunuz. Gerçek bir lezzet. Aslında cips benzeri şeyler doğal olmadığı ve kızartma olduğu için çok sağlıklı değil. Ama şimdi yeni bir tat çıkmış, yeni bir lezzet, hayatımıza yeni bir renk denemeden olur mu. Lezzetli olduğunu iddia eden bir cips diğer sıradan cipslerin arasından bana göz kırpıyor. Ben buradayım, ben buradayım diyor. Denemeden geçebilir miyim? Tanesi 2 ytl olan bu cipsi bir solukta bitirmek mümkün olmuyor.İnsan susuyor.O yüzden ilk kısmını açlığımı bastırması için diğer kısmını ise televizyon ya da bilgisayar başında keyif yapmak için kullanıyorum. Henüz rokfor ve feta kırmızı biberlisini denemedim. En kısa sürede onları da deneyeceğim. Tabi kedim de deneyecek. Ben paketi, ambalajı olan bir yiyecek aldığım zaman üstündeki her şeyi mutlaka okurum. Ambalaj da önemli,ambalajın üzerinde ne yazdığı da, ambalajın içindekinin ne kadar lezzetli olduğu da. Paketin arka kısmında şöyle yazıyordu. “Farklı deneyimlere, yeni tatlara açıksınız.”Hmm evet öyleyimdir. “Türk mutfağından olduğu kadar dünya mutfağından da hoşlanıyorsunuz.” Eveeeet öyleyimdir. “Seçicisiniz ve ağzınızın tadını iyi biliyorsunuz.” Brrravo aynen. Böyle iltifatlara devam etseydi ne güzel olurdu ama geride yazılı olanlar bu kadar önemli ve etkileyici değil.Yani size kendinizi özel hissettirmeye önce ambalajdan başlıyorlar sonra sıra lezzette. Kendimizi özel hissetmeye önemli hissetmeye ne kadar da ihtiyacımız var. Çok eskiden sinemada bir film izlemiştim. Psikolojik gerilim gibi bir şeydi. Filmde cinayetler filan olmasına rağmen konu zekice işlenmişti. Orada yakaladığım edindiğim bir izlenimi,psikolojik bir öğeyi sizinle paylaşmak istiyorum. Küçük bir çocuk vardı. Babaannesi ona çok kötü davranıyordu. Sürekli onu aşağılıyordu. Eleştiriyordu. Değersiz,önemsiz bir hiç olduğunu vurguluyordu onu takdir etmek bir yana. Filmin ismi de ejderhalı bir şeydi tam hatırlamıyorum. Sonra çocuk büyüyünce seri cinayetler işleyen bir katil oluyor. Bu olağan bir sonuç gibi gözükebilir tabi.Ama benim filmden yakaladığım ve çıkardığım fikir ilginçti.Adam cinayetlerin ardında bazı ip uçları bırakıyordu. Herkes katili merak ediyordu. İnsanlara bir şekilde önemli olduğunu hissettirmeye çalışıyordu bu yolla. Bakın ben önemliyim,güçlüyüm zekiyim gibi mesajlar vermeye çalışıyordu.Vücudunun tamamına da ejderha şeklinde dövme mi yaptırmıştı ne. Vaaay dedim. Yaptıkları çok kötü tabi ama aslında ne kadar acınası durumda.İnsanın kendisinin önemli olduğunu hissetmesi bunun hissettirilmesi ne kadar da önemli. Bu verilmezse insan “önemli,değerli hissetmek hakkımız, söke söke alırız” gibisinden nasıl da olmadık şeyler yapabiliyor. Bir de filmden çıkınca şöyle demiştim.”Babaanneme söyleyeyim de bana iyi davransın.” İşte bu cipste lezzetiyle insana kendini özel hissettiriyor. Kendimi özel hissetmek için bu küçük fırsatı neden kaçırayım? Ama fazla yememek lazım biliyorsunuz kızartmalar kanserojen. Ben yaşamak istiyorum. Yeni lezzetleri tatmak için,üretmek için, iyi bir iz bırakmak için hayata,mutlu olmak için,sevdiklerimle birlikte olmak için, sevmek için,sevilmek için. Bu arada lays gurme parmesanlının resmini bulamadığımdan bu resmi kullandım.

Otobüs beklerken canınız sıkılmasın!

2008-08-23T02:18:00.003+03:00

Özellikle acelemiz varsa otobüs beklerken canımız sıkılır. Kendimizi huzursuz hissederiz. Ama ben acelem olmadığı zamanlarda şöyle düşünürüm. Otobüsün gelmesini bekliyorum, ümit ediyorum. Hayat da böyle değil mi zaten? Hep bir şeyleri bekliyoruz, hayal ediyoruz, ümit ediyoruz. Bazen çaba sarfetmeden önce bazense sonra. Ve beklemek ümit etmek hayal kurmak bizim için ne kadar önemli. Her şey hayal etmekle başlar.Davranışarımız düşüncelerimizin ve hislerimizin bir yansımasıdırlar.Beklemeden ümit etmeden yaşayamazdık sanırım. Her şey istediğimiz zaman gerçekleşseydi aslında canımız sıkılırdı. Beklemenin ümit etmenin hayal etmenin verdiği heyecanı yaşayamazdık. Bazen stres yaratıyor tabi o ayrı.Her zaman bekliyoruz başarılı olmayı, mutlu olmayı,iyi bir geleceğe sahip olmayı,sevmeyi,sevilmeyi. Bazen çaba sarfetmeden önce bazen sonra. Otobüs beklemek de bunun gibi işte. Bu binbir beklemelerden biri. Ve zamanı gelince gelecek. Her şeyin bir zamanı vardır bence. Bazen zamanını biz tespit ederiz. Ya da öyle zannederiz. Bazen de zamanını bizim tespit edemeyeceğimiz ama zamanı belli şeyler vardır. Peki ya otobüsü kaçırırsanız? Muhtemelen bir sonraki otobüs gelene kadar sıkılmaya devam edeceksiniz. Ya da bu zamanı eğlenceli bir hale dönüştürebilirsiniz. Ben genellikle seyahat ederken ki otobüs beklemek de buna dahil müzik dinlemeyi severim. Dinlediğiniz şarkı sizi kendi dünyasına götürüyor. Siz artık orda otobüs bekleyen kişi olmuyorsunuz. Şarkının götürdüğü yere gidiyorsunuz. Bazı şarkılar var ki bu şarkıyı yapanın hislerini aynen hissettiriyor size. Hem de iliklerinize kadar.İnsanı derinden etkileyen şarkılar,bazen aşkla bakan gözler kadar etkilemeyi başarıyor insanı. Örneğin Emre Aydın’ın şarkılarının bu tür şarkılardan olduğunu düşünüyorum.Ya da Ferhat göçer’in son şarkısı “biri bana gesin o da sensin gibi” Ama otobüs durağında beklemeyi, alışık olmadığımız şekilde eğlenceli hale getirebilenler de var. Örneğin Londra da bir otobüs durağı Bruno Taylor tarafından bekleyenlerin çocukluklarındaki gibi sallanabilecekleri şekilde dizayn edilmiş.Enteresan doğrusu.

Hani bazen derler ya elinden geleni yap, elimden geleni yaptım. Biz sadece elimizden geleni yapabiliriz. Ve bazı şeyler bizim elimizde değildir. Her şeyi kontrol edemeyiz. Her şeyi kontrol etmeye çalışmak da doğru değildir zaten. Konuyla belki alakası yok ama içimden geldi yazıyorum. Hedefleri de iyi seçmek lazım. Ve sizi hedeflere götürecek kişileri. Biliyorsunuz kılavuzu karga olanın burnu …… çıkmazmış. Uğruna mücadele edilecek bir hedef. Hedefler de önemlidir. Hedefinizi belirlemezseniz koşar durursunuz.Eee vardın mı ulaştın mı? Dediklerinde bilmiyorum dersiniz.Çünkü bir hedefiniz yoktur, hedefinizi bilmiyorsunuzdur. Sadece koşuyorsunuzdur. Nereye koştuğunuzu bilmeden oradan oraya. Başarmak, bir zafer kazanmaksa insana büyük bir haz verir. Hedef belirlemek,hedefe doğru ilerlemek onu tam on ikiden vurmak ve bir zafer kazanmak. Bazen eğlenceli bir oyun gibi. Ama hayat bir oyun değildir. Sonuçlar gerçektir.Siz isteseniz de istemeseniz de. Sıkılınca vazgeçemezsiniz., oyundan çıkamazsınız. Vazgeçmemeniz için size destek verenler ise sizin en büyük şansınızdır.
Her zaman mutlu olsaydık mutlu olmanın anlamını kavrayamazdık, tadını alamazdık. Bu sanırım kimse için mümkün değil. Çünkü insanın ruh hali her an değişebiliyor. İşitmek istemediğiniz bir eleştiri bir söz sizi kızdırabilirken, yanınıza yaklaşarak yalvaran gözlerle size bakan bir kedi sizi bu ruh halinden çıkarıp içinizi sevgiyle ısıtabilir. Tabi sinirliyken kediyi filan görmez insanın gözü. Belki bir anda değişmez hissettiklerimiz ama hep de aynı kalmaz. Her zaman üzgün de olamayız. Ya da kızgın. Hayat gibi duygularımız da inişli çıkışlıdır. Ve hayatta bence öğrenmemiz gereken ilk ve en önemli şey duyguların kontrol edilmesidir. Her türlü duygunun. Her zaman aklımızı başımızdan alırlar. Bazen güzeldir bazen acı verici bazen üzücü. Bazen hayat hakkında şöyle düşünüyorum. Orta yerde duran bir demir çubukla tazıya tavşan gösteriliyor. Tazı tavşanın peşinden koşuyor, koşuyor ve koşmaya devam ediyor. Amacı tavşanı yakalamak. Ama tavşan ondan hep bir adım önde. Yakalamak için ya tavşanın yavaşlaması lazım. Ya da tazının daha hızlı koşması.Tazı tavşanı yakalamak için orada olduğunu zannediyor. Ama en azından bir hedefi var. Ama tavşanı tazının önüne sürenler başka bir şeyin peşinde. Ortada bir yarış var. Onlar yarışı izliyorlar. Tazıların daha hızlı koşması için tavşan oraya konulmuş.Ve tazı fark etmesede aslında bir yarışın içinde. Tazı tavşanı yakaladığında yarış biter.Hayat bazen bir yarışın içinde olmaktır. Bazen bir savaşın ortasında. Bazen oyun oynamaktır sonuçları gerçek olsa da. Hayat sınandığımız ve mutlu olmak için çabaladığımız bir yerdir. Life is life şarkısında olduğu gibi hayat hayattır. Değerini bilmek lazım.
Şimdi şarkıların beni götürdüğü yerden gerçek hayatıma dönüyorum. Benim için güzel bir yolculuktu. Umarım sizin için de öyle olmuştur.

Sabaha Karşı Kızılcık Marmelatı Yapmak

2008-08-12T02:47:00.006+03:00

Son günlerde oldukça yoğun olmama rağmen araya beni dinlendirecek şeyleri sıkıştırabiliyorum. Örneğin geçen gün hayatımda ilk defa kızılcık marmelatı yaptım. Kızılcık marmelatını ilk defa annem yaptığında yemiştim. Kesinlikle tavsiye ederim. Bu tadı bir daha asla unutamayacaksınız.

Pembe ile kırmızı arası bir rengi var.Tadı hem buruk, biraz ekşi hem de tatlı. Son tecrübelerime dayanarak söyleyebilirim ki fıstık ezmesinin üzerinde süper oluyor. Bu sefer kendi yaptığım kızılcık marmelatının tadına baktım. İlk önce yemek tarifleri kitabına baktım. Kızılcık marmelatı kısmında çilek reçeli yapımına bakın yazıyordu.Çilek reçelinin tarifine baktığımda da merak etmeyin kızılcık marmelatının tarifine bakın yazmıyordu. Tarife uygun olarak önce kızılcıkları haşladım tabi suda değil.Kaynayan suyun buharında. Bu arada bir not düşmek istiyorum.Ortasında süzgeç bulunan çift katlı tencerelerde kızılcığı haşlarken alt kısımdaki suyu içme suyundan koyun. Ben kızılcıklarla temas etmeyecek diye çeşme suyu koymuştum. Kızılcıklar buharda pişerken suları süzgeç kısmından damlayarak, kaynayan suya karışmış.Şimdi dedim bu içme suyu olsaydı içine biraz buz biraz şeker katarak çok güzel bir soğuk yaz içeçeği oluşturabilirdim.

O yüzden aklınızda bulunsun. Ben bir dahaki sefere bu kızılcıklı suyu da değerlendireceğim. Sonrasında erimek üzereymiş gibi gözüken kızılcıkları süzgeçten geçirdim. Çekirdekleri süzgecin üst kısmında, çekirdeğin etrafındaki etli kısımda süzgecin alt kısmında kaldı.

Tarifte 1 kg kızılcığa 750 gr şeker diyor. Şekeri tencereye boşalttım.Üstüne şekeri örtecek kadar içme suyu koydum.Kaynayıncaya kadar bekledim,beklerken karıştırdım ve ardından süzgeçten geçirdiğim kızılcıkları bu suya ekledim ve biraz daha karıştırıp kaynattım. Gece yarısı olmuştu. Tarifte demez mi kaynadıktan sonra ateşten alın 4 saat bekleyin ki kızılcıklar şekeri çeksin sonra biraz daha kaynatın ve kavanoza koyun. Aslında sabah hallederim diye düşünüyordum. Sonra baktım saat 3 olmuş sabaha hazır olsun bari bir saat daha bekleyeyim dedim. Sabahın dördünde ben kızılcık marmelatımı yapmaya devam etmek üzere elimde kaşıkla ocağın başındaydım. Tencereyi tekrar ateşe koydum ve karıştırmaya devam ettim. Kaynayıp koyulaşmaya başlayınca içine yarım limon sıktım ve tencereyi ateşten indirdim. Sonra marmelatı kavanoza koydum.

Soğuyunca kapağını kapatıp serin bir yerde saklayın diyordu kitap ama kapağı kapatmak için bir 4 saat daha bekleyemezdim. Bir elimde kapak bir elimde kavanoz sanki kızılcık marmelatını havada uçarken yakalamışımda kapağını kapatmazsam tekrar uçup gidecekmiş gibi kavanozun kapağını kapatıverdim. Sabah kahvaltısında muhteşem bir lezzet beni bekliyordu. Kızılcık marmelatım ve ben keyifli bir kahvaltının parçasıydık. Ama tadına bakmak için öyle fazla acele etmedim. Bekledim. O da kahvaltıdaki sırasını bekledi.Önce uzaktan şöyle bir seyrettim. O arada domates,peynir,zeytin,zeytinyağı,biber gibi rutin kahvaltıma devam ediyordum.Tatlı zamanı sıra kızılcık marmelatına geldi. İlk önce sade olarak tadına baktım güzeldi ama sanki şekeri biraz daha az koyabilirmişim. Bu arada ben yarım kilo kızılcık ve göz kararı şeker kullanmıştım. Ama ilk kez yaptığım bir marmelat olarak annemin yaptığı kadar güzel olduğunu söyleyebilirim. Size de tavsiye ederim.Ya yapı ya da annenize yaptırın.Hem sağlıklı hem enfes lezzette.

Pet Şişelerden Yapılmış Salla Protesto

2008-08-12T00:40:00.001+03:00

Pet şişeler ve naylon torbalar deniz hayatını da tehdit ediyor.Algalita Deniz Araştırmaları Vakfı üyeleri de okyanustaki plastik kirliliğine dikkat çekmek için 15 bin pet şişeden oluşan bir sal yaparak Pasifik okyanusuna açıldılar. Kaliforniya’dan Havai’ye uzanan rotalarını izlemek istiyorsanız sitelerini ziyaret edebilirsiniz. Çevre kirliliğine dur demek için birilerinin harekete geçtiğini görmek güzel.

En Son İzlediğim Film

2008-08-09T17:32:00.004+03:00

En son izlediğim filmin ismi Jules Verne Dünyanın Merkezine Yolculuk. 3 boyutlu bir film olduğu için bu filme gitmeyi tercih etmiştim. Ancak filmin konusu, işlenişi de bir o kadar heyecan vericiydi. Bu filmin diğer bir özelliği animasyon olmayan canlı oyuncular ile çekilmiş üç boyutlu ilk film olması.Film NASA’nın kullandığı teknikle üç boyutlu hale getirilmiş. Özel gözlüklerimi takıp arkadaşlarımla beraber filmin keyfini çıkardım. Bazı sahnelerde filmin üç boyutlu olduğunu daha iyi hissettim. Ateş böcekleri gibi uçarken kendiliğinden ışık saçan kuşlar, havada uçuşan manyetik kayalar, yakut, zümrüt ve pırlantayla dolu madenler filmde en çok beğendiğim sahnelerdendi. İyi ki izlemişim. Filmin resmi sitesine buradan ulaşabilirsiniz. Filmin konusunu ise şu şekilde özetleyebilirim filmin başrol karakterlerinden olan profesör Traver’ın kardeşi, jules verne’in romanlarının gerçek olduğuna inanmaktadır ve ölmeden önce bunu kanıtlamak için bir yolculuğa çıkmıştır. Filmin genç başrol oyuncularından olan Sean annesi tarafından amcası Traver’ın yanına 10 günlüğüne kalmaya gelir. Traver jeolojik bir takım araştırmalar yapmaktadır ve kardeşinin julies verne’in kitabına işaretlemiş olduğu bir takım verilerle bilgisayarındaki verilerin tıpatıp uyduğunu görür ve Sean ile birlikte İzlanda daki diğer bir araştırma merkezine doğru yola çıkar. Ancak bu merkezin kapandığını ve yerinde küçük bir kulübenin yer aldığını görür. Bu kulübede bir dağ rehberi olan Hannah ile tanışır. Hannah aynı zamanda bu araştırma merkezinde çalışmalar yapan bilim adamının kızıdır ve babası da ölmüştür. Böylece birlikte sönmüş yanardağın olduğu bölgeye giderler ve dev mantarlar, dev etobur bitkiler,nehir canavarları,fırtınalar ve dinazorlarla olan maceraları başlar. Aslında ben duygusal filmleri severim ama bu filmi de beğendim. Macera doluydu, eğlenceliydi ve zaman zaman espriliydi. Sinemaya gitmek güzel şey. İnsanı alıp bambaşka dünyalara götürüyor.

Hayvanların Kısırlaştırılmasına Karşıyım! (Mutlaka Okuyun!)

2008-08-08T00:43:00.007+03:00

Hayvanları çok seviyorum ve hayvanların kısırlaştırılmasına kesinlikle kesinlikle karşıyım. İnsanlar doğanın dengesini bozuyor. Bu kedi köpek severlerin sitelerindeki kısırlaştırma kampanyalarını da kasaplık haberler olarak görüyorum. Bu bir vahşet. Sen bir canlının anne olmasına nasıl mani olabilirsin ya. Böyle önemli bir konuda nasıl onun adına karar verebiliyorsun? Kim oluyorsun sen kim? Bu hakkı nereden aldın? Kimden aldın? Sözlerim hayvanları kısırlaştırmak isteyenlere tabi. Kısırlaştırmaya çok meraklılarsa hapishanedeki katilleri, tımarhanedeki delileri ve hayvan sevmeyenleri kısırlaştırsınlar.Sen dokuz tane doğurup sokağa salmasını biliyorsun ama.Bir de bu kısırlaştırmaları güya hayvan severler yapıyorlar.Deli oluyorum deli. Bahaneleri de hazır. Neymiş efendim hayvanlar sokaklarda ziyan oluyorlarmış. Doğal seleksiyon denen bir şey var. Onların kendi düzenleri var. Kısırlaştırma kadar basit ve aptalca bir çözüm olamaz.Çözüm bile değil bu.Kendisini çok akıllı zanneden ama bir o kadar aptal olan insanların her şeyi kontrol edebileceklerini sanmalarından ibaret durum.Sokak hayvanları çoğalıyormuş eeeee yok ne olacak bunların halleri.

Dünyada bir sürü sorun var açlık, kıtlık, küresel ısınma,yüksek enflasyon geçim derdi,petrol savaşları,su savaşları,dandik bir cep telefonu için bile adam öldürüyorlar ee o zaman sen ikinci üçüncü çocuğunu bu sorunların içine doğurma bakalım.Yazık iş bulamayınca çocuklar sokaklarda ziyan zebil olmasınlar,it uğursuz olup çevreye zarar vermesinler o zaman böyle hayvanların kısırlaştırılması gerektiğini düşünen insanları bir çocuk doğurduklarında kısırlaştıralım.Malum ziyannn olmasınlar. Çok sinirleniyorum bu kısırlaştırma olayına çok… ağzımdan alev bile püskürtebilirim bir ejderha gibi. Sokak hayvanları çoğalıyormuş. İnsanlarda çoğalıyor,evlerde çoğalıyor ve çarpık kentleşmeye sebep oluyor.O zaman bu aptalca mantıkla gidersek artık kimse mimarlık okumasın,mühendislik okumasın mühendislik fakültelerini kapatalım pardon kısırlaştıralım yada bu evlerin yarısını yıkı yıkı verelim olur mu? Sonra bu hayvanların soyu tükenmeye başlayınca kampanyalara başlarlar. Kısırlaştıracağına insanlara hayvan sevgisi aşıla herkes evine sokaktan bir veya iki hayvan alarak onları ev sahibi yapsın. Bunları yapmak zor tabi.Onlar kolay ve aptalca olan çözüm olarak gördükleri şeyi yapmaya devam ediyorlar. Kısırlaştırıldıklarında bu hayvanların dengesi bozuluyor, doğanın dengesinin bozulduğu gibi.

Küçük minik sevimli kedi yavrularına bakın. Onlara dokunmak istiyorsunuz seviyorsunuz aa şuna bak yumakla nasıl da oynuyor diyorsunuz. Eğer bu kedinin annesi kısırlaştırılsaydı bu vahşi,bu düşüncesiz, bu aptal insanlar tarafından sen bu sevimli kedi yavrularını ve oynayışlarını göremeyecektin. Diyebilirsin ki işte orada kuyruğu kesik,açlıktan karnı birbirine yapışmış,öksüren ve bir gözü kavgada çıkmış bir kedi var.İşte bu kedinin annesi kısırlaştırılsaydı o bu durumda olmayacaktı. Hayır hayır hayır.Onun bu durumunun sorumlusu benim gibi kısırlaştırmaya karşı olanlar değil (tabi benden başka varsa bilmiyorum) yada bu kedinin annesinin kısırlaştırılmaması değil bunun sorumlusu çocuklarına hayvan sevgisi aşılamayan aileler, bunun sorumlusu bu kediyi evine alarak sahiplenmeyenler bunun sorumlusu merhametsiz insanlar. Bunu göremiyor musunuz? Lütfen sokak hayvanlarını kısırlaştırmayın ve kısırlaştırılmasına yardım etmeyin. Ya da ben hayvanları çok seviyorum bak geçen ay 5 tane sokak kedisini kısırlaştırdım gibi aptalca çümleler kurmayın.

Biraz düşünün, düşünün ve hissedin bir canlının annelik duygusunu tadamayacağı zamanki acısını.Buna hakkınız var mı? Kendinizi ne kadar da önemli görüyorsunuz. O kadar önemli ki bir canlının hayatı ve doğurganlığı üzerinde onun ne hissedeceğini düşünmeden yada haberi olmadan karar verecek kadar önemli.Bir şey söyleyeyim mi: Bu kadar önemli değilsiniz. Hiçbir insan da bu kadar önemli olamaz. Ne zaman bir insan önemli olur biliyor musunuz? İyi bir insan olduğu zaman,çevresindeki canlılara saygı ve sevgi gösterdiği zaman,bir canlının yaşamasına yardım ettiği zaman,yardım ettiği zaman.Kendi aptalca fikirlerine göre kısırlaştırdığı zaman değil.Nokta.

En Son Aldığım Kitap

2008-08-05T20:40:00.002+03:00

En son satın aldığım kitabın ismi Görünmeyen Ekonomist. Yazarı ise Tim Harford. Kitabın ismine bakıp sıkıcı bir kitap olduğunu düşünmeyin sakın. Zira arka kapağında kitabın düşündüğünüz gibi sıkıcı bir kitap olmadığı aksine ekonomiye canlı ve esprili bir giriş yaptığı ve akademik tekdüzelikten uzak olduğu vurgulanıyor. Beni buna inandıran, etkileyen,gülümseten ve içeriği dışında kitabı alma konusunda karar vermemi sağlayan kitabın giriş kısmındaki şu cümleler oldu:
“Bu kitabı satın aldığınız için teşekkür ederim, fakat siz de benim gibiyseniz bu kitabı satın almamışsınızdır. Onun yerine kitabevinin kafe bölümüne kitabı götürmüşsünüzdür ve paranıza değip değmeyeceğine karar verirken kapuçinonuzu keyifle yudumluyorsunuzdur.” İşte ben de kapuçino içme kısmı hariç aynen böyle yapıyordum ve bu cümleler beni yakaladı. Kitabın yazarı olan Tim Harford da Financial Times’da, Sevgili Ekonomist köşesinde ve görünmeyen ekonomist köşesinde yazmaktaymış. Bununla birlikte yine bu gazetede makaleleri yer almaktaymış. Kendisi daha önce Dünya Bankasında,Shell şirketinde görev yapmış. Ayrıca Oxford üniversitesinde ekonomi hocası olarak da görev yapmış. Yazdıklarının değerli ve önemli olduğunu düşünüyorum. Size de okumanızı tavsiye ederim. Ekonomistlerin dünyayı nasıl gördükleriyle ilgili olan bu kitap ile ilgili diğer bilgilere buradan ulaşabilirsiniz. Kitabı okurken yanında sütlü nescafe içmeyi düşünüyorum. Çok keyifli olacak. Kitabı bitirince diğer izlenimlerimi anlatırım.

Blogkolik oldum acaba iyileşir miyim?

2008-08-04T18:30:00.004+03:00

Sürekli bir şeyler yazmak istiyorum. Üretmek, faydalı olmak,yeni şeyler öğrenmek,okumak,okunmak,takdir edilmek. Yazarlık da küçükken seçmek istediğim mesleklerden biriydi zaten. Aslında yapacak bir sürü işim var. Zamanım da çok kısıtlı. Ders çalışmam lazım, eski konuları tekrar etmeliyim, okunması gereken kitaplar var, keman çalmaya çalışmalıyım, başvurular, sınavlar,evle ilgilenmek de lazım,çiçekleri de kurumadan önce sulamalıyım vesaire vesaire. Belki de bu yoğun koşuşturmaca beni strese sokuyordur ve yazı yazmak bundan bir kaçıştır. Üniversitedeyken de böyle olurdu. Ne zaman sınav olacak olsak ders çalışmak dışında , roman okumak,bilgisayar oyunu oynamak,televizyon seyretmek gibi yapabileceğim ne varsa onlarla ilgilenirdim. Sınava bir gün kala da sabaha kadar ders çalışırdım. Neyse ki kısa sürede etkin çalışmayı başarabiliyorum. Ama buna güvenmemek lazım. Kısa sürede çok fazla konuya çalışmak insanı gerçekten zorluyor ve yoruyor. İnsan ne kadar zeki olursa olsun çalışmadan başarılı olmak çok mümkün değil. Başarılı olmak için hem zeka, hem düzenli ve etkin çalışma,hem azim, biraz hırs, kendini disipline etme,bir de sabır gerekiyor. (nerden mi biliyorum başarılıyım da ordan :))Tabi eklemeyi unuttuğum maddeler olabilir. Düzgün ruh sağlığı gibi. İnsan morali bozukken ya da aklı bir çok başka şeyle doluyken konsantre olup çalışamaz sanırım. Ama Hatice değil netice önemli. Sonuç olarak ne yaşarsan yaşa sınavı başarıyla geçtin mi,hayattan beklediklerinin ne kadarına sahipsin, ne kadar mutlusun, yeni sınavlar için hazır mısın,ne kadar başarılısın bunlar önemli. Herkes sonuçla ilgilenir senin başarılı olmamanın sebepleriyle değil. Üstelik çok yoğun bir rekabet var. Sanırım rakiplerimiz başarısız olma sebeplerimizi bizi teselli etmek için değil bu sebepleri arttırmak için uğraşacaklardır. Hem güçlü ve dimdik ayakta olmalıyız, hem başarılı hem mutlu. Bunu başarmak elbet kolay değil. Çabalamak lazım. Sadece elinden geleni yap yeter. Bunları hem kendime hem size söylüyorum.
Bu aralar da bilgisayarın başında fazla zaman geçiriyorum. Belki sizde benim gibisinizdir. Blogkolik oldum sizce iyileşir miyim? Tabi yazılarımı beğenenler iyileşmemi istemiyor da olabilirler:)) Bu arada blogkolik diye google görsellerden resim ararken konuyla ilgili çok güzel bir yazıya rastladım. Bir blogkolik’in özellikleri 32 maddede sıralanmış. Bana uyuyor doğrusu. Belki size de uyuyordur. Bu hoş yazıya da buradan ulaşabilirsiniz. Belirtileri içeren diğer bir yazı da burada.

Kağıt Üreten Arılar

2008-08-04T01:37:00.004+03:00

Bal arılarının çeşitli çiçeklerden topladıkları özler ile bal ürettiklerini biliyoruz. Bir de eşek arıları var. Hani şu hepimizin korktuğu arılar. Kimi zamanda hay dilini eşek arısı soksun deriz. Bunların dışında bir de yaban arıları var. Yaban arılarının en enteresan özelliklerinden biri yuvalarındaki petekleri yapmak için kağıt kullanmalarıdır.Bu kağıdı da kendi tükürükleriyle karıştırdıkları çiğnenmiş tahta parçalarından yapıyorlar. İnsanlar ağaçları bir takım kimyasal işlemlerden geçirdikten sonra kağıt elde ederken onlar doğal olarak bunu yapıyorlar. Ne kadar ilginç öyle değil mi? Detaylı bilgilere buradan ulaşabilirsiniz.

Brokoli’nin Kansere Etkisi

2008-08-04T00:05:00.004+03:00

79 yaşındaki Ray Wiseman’a kanser teşhisi konulmuştu ve onkolojistler kendisine kurtulma şansının olmadığını söylemişti. Wiseman her sabah eşinin onun için sıktığı brokoli suyunu içmeye başladı. En son yapılan taramada ise kanserin izine bile rastlanmadı. İngiliz kanser araştırma kurumu brokolinin kanser üzerindeki etkisini kabul ediyor. Brokolide bulunan phyto maddesinin kanseri engellediği düşünülüyor. Bir başka araştırma sonucuna göre ise bu madde DNA’yı onaracak güçte. Yine bir başka araştırmaya göre günde bir porsiyon brokoli yemenin prostat problemleri üzerinde olumlu etki yarattığı bildiriliyor. Brokoli gerçekten hem lezzetli hem sağlıklı bir sebze. Her gün bir çok sebepten kaynaklanan kanserojen etkiye maruz kalıyoruz. Artık daha fazla brokoli yemeğe özen göstereceğim.

Haşlayıp üzerinde zeytin yağı ve limon gezdirdiğinizde etin yanında harika bir garnitür oluyor. Tabi suda haşlayıp bütün vitaminleri su ile birlikte dökmenizi önermiyorum. Ya alt kısımda su kaynatılan ve böylece sebzelerin bu suyun buharıyla üst kısımda pişmesi sağlanan özel tencereler kullanılmalı ya da bir tencerenin içine su konmalı ve üstüne tencerenin ağzı büyüklüğünde bir rende ve bu rendenin üzerine brokoliler .Böylece tenceredeki suyun sıcak buharı rendenin deliklerinden geçerek brokolilerinizi haşlayabilecektir.Afiyet olsun.

Her gün aynı şeyi yiyemem diyorsanız işte size brokoli ile yapılabilecek çeşitli,yemek,salata,sos ve çorbaların bir listesi:

Brokoli Cacığı

Brokoli Garnitürlü Köfte

Brokolili Makarna Çorbası

Tavuklu Brokoli

Brokoli ve Mercimekli Somon Fileto (İtalya)

Brokoli Salatası (Diyet)

Turp Soslu Kızarmış Brokoli

Brokolili Spagetti (Diyet)

Brokolili Çanak Köfte

Brokolili Penne Makarnası (Diyet)

Brokolili Pilav

Kremalı ve Brokolili Patates

Biberli Brokoli Salatası

Kremalı Brokoli Ezmeli Çorba

Kremalı Brokoli Çorbası

Brokoli püresi

Sirkeli Brokoli

Brokoli Demeti

Brokoli Panesi

Zeytinyağlı Brokoli

Mayonezli Brokoli Salatası

Susamlı Brokoli Salatası

Brokolili Acı Sos

Fırında brokolili omlet

Fırında Brokolili Makarna

Nohutlu Brokoli

Fasulye Soslu Brokolili Biftek (Fransa)

Brokolili Et Sote

Domates Soslu Brokoli

Brokolili Hindi (Fransiz)

Brokoli Çorbası

Brokolili kuzu kavurma

Brokoli Salatası

Sade Yaşam

2008-08-03T18:19:00.005+03:00

Kalabalık, gürültü ve stresten uzak sade bir hayat yaşamak mümkün mü?Böyle bir hayatı yaşamak için nelerden fedakarlık ederdiniz? Fazla harcamalarınızdan? Uzun süre televizyon izlemekten? Kredi kartlarınızdan? Stresli İş ortamınızdan? Otomobilinizden? Sürekli atıştırdığınız abur cuburlardan ya da fazladan yediğiniz yemeklerden?

Evet sade, stressiz daha huzurlu bir hayat için bunlardan vazgeçmeye hazır mısınız? Yoksa ben böyle daha huzurluyum, kendimi kötü hissettiğimde alışveriş yapmadan duramam, televizyon karşısında saatlerce dizi seyretmeden mutlu olamam, zamanlı zamansız abur cubur atıştırmadan yaşayamam mı diyorsunuz?

Buradaki yazıyı okuyarak 10 adımda hayatınızı sadeleştirerek nasıl daha huzurlu olabileceğinize dair bilgilere ulaşabilirsiniz.

Dünyanın En Seksi Plajı Kaş

2008-08-02T16:02:00.009+03:00

Bir gezi sitesi olan concierge.com,belirledikleri kriterlere göre dünya’nın en seksi plajlarını seçti.Her iki yılda bir yapılan bu seçimin 2008 yılı sonucuna göre 17 plajın içinde kaş plajı birinci seçildi. Konu ile ilgili detaylı bilgilere buradan ulaşabilirsiniz.Sıralama ise şu şekilde:

1-KAŞ,TÜRKİYE

2-MALİBU,KALİFORNİYA

3-PAROS, YUNANİSTAN

4-LORETO, MEKSİKA

5-PEMBA ADASI, TANZANYA

6-PROVİDENSİYA, KOLOMBİYA

7-LANZAROTE, KANARYA ADALARI

8-OAHU, HAWAII

9-ST. LUCIA, KARAYİPLER

10-PERTH, AVUSTRALYA

11-ST. PHILIP, BARBADOS

12-GOTLAND, İSVEÇ

13-NATAL, BREZİLYA

14-NYASA GÖLÜ, MOZAMBİK

15-FIRE ADASI, NEW YORK

16-PETER ADASI, BRITISH VIRGIN ISLANDS

17-KRABI, TAYLAND

Denizden Kum, Kumdan Sanat

2008-08-02T15:30:00.006+03:00

Letonya’da gerçekleştirilen kum festivalinde heykeltıraşlar sanatlarını konuşturmuşlar. Yıkılmasını istemiyorsan kalelerini kumdan yapma derler ama bu muhteşem heykelleri görünce insan fikrini değiştiriyor. Sanatçıların yetenekleri gerçektende sınır tanımıyor. Şimdi sizleri bu harika kumdan heykellerle baş başa bırakıyorum. Diğerlerine de buradan bakabilirsiniz.

Gökkuşağı Kristali

2008-08-02T14:53:00.005+03:00

Rainbowmaker gökkuşağının o muhteşem renklerini odanıza getirebilecek bir tasarım. Ve bu tasarım David Dear’a ait. Bu sevimli cihazın üst kısmında küçük bir güneş paneli bulunuyor. Güneş enerjisinden yararlanarak uç kısmında yer alan kristali döndürüyor. Ama sadece döndürmüyor. Aynı zamanda güneş ışığını kristalin içine gönderiyor ve böylece odanızın her yerinde gökkuşağının enfes renklerini görme şansınız oluyor.

Bu ürünün çift kristalli olanı da var. Yurtdışında tek kristalli olanı 31 dolara çift kristalli olanı ise 41 dolara satılıyor. Ülkemizde ise bu ürünü karınca mağazalarında bulmak mümkün. Yalnız gidip görünce şok geçirmeyin diye fiyatını şimdiden söyleyeyim 90ytl. Evet ne yazık ki 90 ytl yani mağazanın önünden geçerken çok beğendim bunu kesinlikle almalıyım diyebileceğiniz kadar özel ve güzel ama elinizi cüzdanınıza atıp bir anda alıyorum diyemeyeceğiniz kadar pahalı.

Hala düşünmekteyim. Ben de bir tanesine sahip olmak istiyorum. Aslında bu mekanizmada kullanılan kristal svarozki kristali,oldukça kaliteli ve piyasada 5 ytl’ye bulabilirsiniz. Ancak böyle bir kristali 5 ytl’ye aldığınızda bu cihazın oluşturduğuyla aynı görüntüyü elde edemeyebilirsiniz.Çünkü bu üründe güneş ışığı kristalin içine gönderiliyor.

Belki üretim maliyeti düşüktür ama bu kadar pahalı olmasının nedeni sanırım tasarımcının emeğinin karşılığını vermek ve bizim bu ürünü 31 dolara satın alabilmek için yurtdışında yaşamıyor olmamız.

Eklemek istediğim diğer bilgi, gökkuşağı kristalini camınıza bir vantuz yardımıyla yapıştırıyorsunuz. Böylece güneş enerjisini alarak odanızı gökkuşağının renklerine boyayabiliyor. Sanırım bu fiyat karşısında gökkuşağını görebilmek için yağmurun yağmasını beklememiz gerekecek. Ama şükretmeliyiz ki gözlerimiz gökkuşağını yeniden görebilecek kadar sağlıklı ve yağmurun yağışını izleyebilmek için hala hayattayız.

Planetarium

2008-07-31T02:07:00.003+03:00

İlgimi çekmeyi başaran bu garip cihaz bir planetarium. Yani gökyüzünün o anki durumunu,yıldızların o anki konumunu bir projektör sistemi sayesinde odanızın duvarlarına yansıtıyor.Ve artık yatağınıza yatıp tavana baktığınızda yıldızları göreyim diye tavanınıza fosforlu yıldızlar yapıştırmak zorunda kalmayacaksınız. Hoş onlar da güzel duruyor ama siz nereye koyarsanız orada duruyorlar. Planetarium’daki gibi gerçek konumlarına göre yer değiştirmiyorlar. National geographic imzası taşıyan bu planetariumu sabah gazetesi bir kampanya ile 59 kupona vermiş. Ve ben nasıl olduysa kaçırdım.Umarım daha sonra piyasadan bulabilirim. Hem eğlendirici hem öğretici gözüküyor. İnternette okuduğum yorumlara göre bu cihazı basit bulanlar var ama daha gelişmiş ve kalitelisini piyasada bulabilmiş olan da yok. Artık yıldızlar elinizi uzattığınızda dokunabileceğiniz kadar yakınınızda olacaklar.

Björk İstanbul’a Geliyor!

2008-07-31T01:36:00.005+03:00

Tüm dünyada albümü 15 milyondan fazla satan ve aynı zamanda bir çevreci olan Björk,konser vermek üzere 3 Ağustosta Kuruçeşme Arena’da olacak. Neyse 3 Ağustos olmadan haberi yazmaya başlayabildim.

11 yaşında piyano çalmaya başlayan Björk daha o yaşta ilk albüm teklifini almış.

Eserlerinde pop,alternative rock,jazz,electronica,folk ve klasik müziği birlikte kullanan sanatçı 12 kez Grammy ve oscar’a aday gösterilmiş.

Bir hayranının Björk ile yaptığı röportaja buradan ulaşabilirsiniz.

Sarhoş Olmayan Sıçan

2008-07-31T01:16:00.001+03:00

Frank Wiens,malezya’da bir palmiye türünün,yapraklarındaki maya mantarları sayesinde biradaki yada bir elma şarabındakine neredeyse eşit olan miktarda (%3.8) alkol üretebildiğini tespit etti. Bu ağaçtan beslenmek için en çok zaman harcayan hayvan ise “Ptilocercus lowii” türü bir sivri sıçan. Bu küçük hayvanın üç günde 9 bardak biraya eşdeğer alkolü içtiği görüldü. Bilim adamları bu hayvanın tüyünden bir örneği kullanarak kanındaki alkol miktarını tespit etti. Bu küçük hayvanın kanındaki alkol oranı şaşırtıcı biçimde aşırı alkol tüketen bir insanın kanındakinden 30 kat fazlaydı. Şimdi bilim adamları 55 milyon yıldan uzun süredir dünyada var olan bu uzun kuyruklu omurgalının bu düzeyde alkolü zarar görmeden nasıl kullanabildiğini araştırıyor. Yani bu sıçan,şişede balık oluyor ama sarhoş olmuyor. Doğa bilmediğimiz ne kadar çok mucizeyi barındırıyor böyle.

Karakovan Balı

2008-07-29T01:59:00.002+03:00

Karakovan balı Anadolu’da yüzyıllardır geleneksel yollarla üretiliyor. Karakovan balının üretiminde arılara ya da kovanlara herhangi bir müdahale yapılmıyor. Bu özel bal altı ay boyunca ışık almayan ve tüm malzemeleri doğadan elde edilen kovanlarda üretiliyor. Karakovan balının sağlık açısından da çok önemli faydaları bulunuyor. Yöre halkı balı mide ve bağırsak hastalıkları, romatizma, soğuk algınlığı, ağrılar, sarılık ve yanık gibi rahatsızlıkların tedavisinde kullanıyor. Ayrıca enerji veren, direnci arttıran bu geleneksel lezzet strese karşı da en iyi ilaçlardan biri olarak görülüyor. Karakovan balı ile ilgili detaylı bilgilere buradan ulaşabilirsiniz.

Deniz Kirliliği ve İklim Değişikliği

2008-07-28T17:55:00.004+03:00

Deniz kirliliği deniz ekosistemine zarar veriyor. Balıkçılık da dahil tüm deniz faaliyetlerini olumuz etkiliyor. Deniz kirliliğinin yanında hızlı yapılaşma, aşırı avcılık, atıkların denize boşaltılması ve iklim değişikliği de deniz yaşamını olumsuz etkiliyor.

Denizdeki biyolojik hayatın kalitesi ve sürekliliği, sudaki oksijene ve suyun ısısına bağlı. Küresel ısınma ve deniz kirliliği doğal hayatın dengesini bozuyor. Örneğin Akdeniz foklarının doğumu artık üç ay gecikmeli gerçekleşiyor. Dünyada 34 tür arasında yer alan Akdeniz foklarının sayısı 500 kadar. Aslında buraya 5000 yazmak isterdim ama ne yazık ki 500 kadarlar. Mersin, Antalya, Doğu Akdeniz ve Türkiye ile Kıbrıs arasında görülen fokların sayıları koruma çalışmalarıyla arttırılmaya çalışılıyor.
Fokların neslinin tükenmemesi ve çoğalmaları için de balıkçıları avlanırken azami ölçüde dikkatli ve duyarlı olmaya davet ediyorum. Bu dünya bizim. Ancak sadece sizin ya da insanların değil. Hepimizin. Hem insanların, hem hayvanların, hem bitkilerin.

Metallica Konseri

2008-07-28T17:11:00.005+03:00

Bugüne kadar tüm dünyada 120 milyon albüm satan ünlü müzik grubu metallica dün akşam Ali Sami Yen Stadyumunda hayranlarıyla buluştu. Konsere sadece İstanbul’dan değil Türkiye’nin bir çok yerinden ve yurtdışından da katılımlar oldu. Türkiye’de üçüncü stadyum konserini veren metallica için 800 metrekarelik bir sahne kuruldu. Stad önünde saatlerce öncesinden kuyruğa girildi.Hatta bazıları geceden gelmişlerdi. Gerçi ben konsere gitmedim ama stadın ne kadar dolu olduğunu ve herkesin ne kadar heyecanlı olduğunu televizyondan izledim. Şahsen üniversite yıllarımda okula giderken minübüste hep metallica dinlerdim. Hatta boş dersin olduğu bir gün walkman’imin kulaklığını, tabi o zaman mp3 playerlar yok, anfinin mikrofonuna dayayıp bütün okula dinletmiştim. Sınıfın girişi bar girişi gibi olmuştu.Herkes kafasını sallıyordu.Özellikle ride the lightning en sevdiğim albümleriydi.Metallica’yı dinlerken insan daha güçlü olduğunu hissediyor. Sanki açılın ben geliyorum kazanacağım, başaracağım diyorsun. Dinleyenler beni daha iyi anlayacaktır. Dinlemeyenler ise ne hissettirdiğini ancak dinleyerek anlayabilirler.

Konserde program şu şekildeydi.

Metallica konser akış:
14.00 Kapı Açılış

14.00: DJ – Radyo Eksen DJ’leri
2 saat 45 dakika boyunca

17.00: THE SWORD
30 dakika

18.00: PENTAGRAM
45 dakika

19:15: DOWN
45 dakika

21.00: METALLICA

Bilet fiyatları ise şöyleydi.

1.Kategori: 350,00 YTL SAHNE ÖNÜ
2.Kategori: 150,00 YTL VIP
3.Kategori: 85,00 YTL SAHA İÇİ
4.Kategori: 90,00 YTL NUM./KAPALI TRB.
5.Kategori: 75,00 YTL NUM./KAPALI TRB.
6.Kategori: 50,00 YTL YENİ AÇIK TRB

Metallica’nın biyografisine buradan ulaşabilirsiniz.

İstiridye Kabuğu Tozu

2008-07-27T16:39:00.001+03:00

Bugün haberleri dinlerken edindiğim ilginç bir bilgiyi sizinle paylaşmak istiyorum. Satın aldığımız meyve ve sebzelerin üzerinde aşırı kullanılmış çeşitli zirai ilaçların kalıntıları bulunuyor. Yiyeceklerimizi temizlemek için iyice yıkıyoruz ama bu yeterli olmuyor. Bir kiloluk paketler halinde satılan ve daha önce Amerika, Kanada ve Japonya’da kullanılmakta olan istiridye kabuğu tozu işte bu durumda bize yardımcı oluyor.Bir kase suyun içine bir ölçek koyuyoruz ve 5 dakika bekliyoruz ardından sebzelerimizi meyvelerimizi bir süre içinde bekletiyoruz. Böylece yiyeceklerimiz çeşitli bakterilerden, zirai ilaç kalıntılarından kurtuluyor ve rahatlıkla yiyebiliyoruz. Hatta yurt dışında göl vb. alanların temizlenmesinde istiridye kabuğu tozundan yararlanılıyormuş. Belki bizde bazı deniz,göl ve çaylarımızın temizlenmesinde istiriridye kabuğu tozundan yararlanabiliriz. Tabi öncelikle deniz, göl, çay ve derelerimizin kirlenmemesi için azami özen göstermeliyiz. Konu ile ilgili internette detaylı bilgiye ulaşamadım.Sanırım Türkiye’de piyasaya sürülen yeni bir ürün olmasından kaynaklanıyor.Bu arada yiyeceklerimizi temizlemek,dezenfekte etmek için kullanacağımız istiridye kabuğu tozunun kilosu 75 ytl imiş.

Kutup Işıkları

2008-07-27T15:56:00.007+03:00

Çocuklar resim yaparken hayal güçleri sınır tanımıyor. Bazen bir ağacı mavi,güneşi yeşil, bulutları pembe çizebiliyorlar. Sizde hayal gücünüzü kullanarak gökyüzünü maviden başka bir renkte düşünebilirsiniz? Hatta kuzey ve güney kutup bölgelerine giderek gökyüzünü maviden başka renklerde görme şansını yakalayabilirsiniz. Ben daha şehir dışına bile çıkmadım, renklerin gökyüzündeki dansını izlemek için kutuplara nasıl gideyim diyor olabilirsiniz. Sizin için kutupları getiremem ama kutup ışıkları sayesinde rengarenk hale gelen gökyüzünün resimlerini sizinle paylaşabilirim.

Genelde kutup bölgelerinde görülen bu gece ışımalarının güneydekine “aurora australis”, kuzeydekine ise “aurora borealis” deniyor. Bu büyüleyici doğa olayına dünya ile ay arasındaki manyetik enerji patlamalarının neden olduğu tespit edildi. Kutup ışıklarının oluşma sebebiyle ilgili detaylara buradan ulaşabilirsiniz.

Yaz Yağmurları ve Sonbahar

2008-07-26T02:19:00.012+03:00

Yazın ortasında sonbaharı yaşatan yağmurları ve bulutları seviyorum. Bir yaz gecesi yatıp bir sonbahar sabahı uyanmayı seviyorum.

Güneşin kavurucu sıcağından bizi kurtaran serin esen rüzgarları seviyorum. Yağmur bulutları üzerinde toplandığında denizin rengini seviyorum.

Bu hava puslu, bu hava güçlü, bu hava derin, bu hava ciddi. Rüzgarlar meydan okurcasına çılgınca esiyor. Yağmur yeryüzüne iniyor.

Hayat vermek için çiçeklere, ağaçlara, hayvanlara, insanlara. Yazın ortasında böyle bir hava insanı yüzeysellikten ve yüzeyden daha derinlere götürüyor.

Düşündürüyor, mutlu ediyor,duygusallaştırıyor,insana kendini daha güçlü hissettiriyor. Bir veya iki gün. Sanki bize bir şeyler anlatmak istiyor.

Sonbaharda okullar açılmaya başladığı için sonbaharı hep yeni bir yılın başlangıcı gibi algılamışımdır. Sorunlulukların başlangıcı, başarının başlangıcı, rekabetin başlangıcı, ciddiyetin başlangıcı.

Eğlenceleriyle, gülüşmeleriyle, güneşiyle yaz orada kalır. Yağmurları, rüzgarları, rüzgarda savrulan yaprakları, hüzünleri ve sorumluluklarıyla sonbahar başlar.

Gerçi hava sürekli kapalı olunca insanın ruhu sıkılıyor. Ama genel olarak sonbaharı seviyorum. Birde bize yaz ortasında sonbaharı yaşatan yağmurları ve bulutları.

Bike Baran

2008-07-26T01:23:00.004+03:00

Bike Baran’ı ilk defa bu akşam ege tv’de çok hoş bir sohbet programında dinledim. Program sunucuları ve konuklar çok doğaldılar. Sanki kameranın önünde değillermiş de kendi aralarında sohbet ediyorlarmış gibiydiler. Heyecanlıydılar.Esprili,eğlenceli bir programdı.

“Diyecek sözün mü var?” isimli program ege tv’de yayınlamaya yeni başlamış. Bundan sonra her Cuma 21.30’da ekrana gelecek programı Milliyet muhabiri Banu Şen, işadamı Akşit Ersoy, şovmen Arif Güven ve İzmirli model Duygu Akdeniz sunuyordu.

Bike Baran’ın sesi,kendine güveni,pozitifliği,tarzı,şarkıları,esprileri,zekası beni etkiledi gerçekten.O yüzden burada bahsetmek istedim. Konservatuar mezunu olan Bike Baran’ın yeni albümünde 10 parça bulunuyor.Pop&rock tarzında söyleyen bike şarkılarını kendi yazıyor ve besteliyormuş. Beni etkileyen özelliklerinin arasına yeteneğini de eklemeliyim o halde. Bike Baran’ın resmi sitesine buradan ulaşabilirsiniz.

Bu arada programın sonlarına doğru Akşit Ersoy izleyicilere sokak hayvanlarıyla ilgili çok önemli bir mesaj verdi. Herkes lütfen sokak hayvanları için kapısının önüne bir tas su ve artan yiyecekleri, imkanları varsa kedi yada köpek maması koysun dedi. Bu duyarlılığından dolayı kendisini ayrıca tebrik ediyorum. Tam da benim insanlara duyurmak istediğim mesajlardan biriydi. Bu dünya sadece bize ait değil. Sokak hayvanlarına yiyecek ve su vererek,sevgi göstererek onlara destek olmalıyız. Ayrıca hayvanların kısırlaştırılmalarına kesinlikle karşıyım. Bunu da eklemeden geçemezdim.

İnsanüstü Görme Yetisi

2008-07-25T00:33:00.003+03:00

University of Washington’da geliştirilen bu lensler şimdilik sadece tavşanlar üzerinde denenmiş. Ve tavşanlarda 20 dakika boyunca herhangi bir yan etki gözlenmemiş. Nano teknoloji ile üretilen bu kontakt lenslerin geliştirildiğinde trafikte diğer araçların hız bilgisine ulaşmak için, internette sörf yapmak için ya da oyun sektöründe kullanılabileceğinden bahsediliyor. Göz kornea üzerindeki bir görüntüye nasıl odaklanacak bilmiyorum ama sanırım yakında bilimkurgu filmlerindeki gibi insanlar etrafımızda dolaşmaya başlayacak.

Tuhaf Bitkiler

2008-07-24T01:33:00.002+03:00

Bu kez yine bitkilerle ilgili olan, bulduğum ilginç bir videoyu sizlerle paylaşmak istiyorum. Burada tuhaf bitkiler isimli bir video var. Yorumlara bakılırsa kimi bu bitkilerin gerçek olduğunu bunların bitkilerin doğal hareketleri olduğunu söylüyor,kimileri hızlı çekim yapıldığını,kimileri ise animasyon olduğunu. Siz ne düşünürsünüz bilmiyorum ama bence ne olursa olsun muhteşemler. Daha önce hiç görmediğiniz ya da hayal etmediğiniz tipte bitkileri görmek istiyorsanız bu videoyu izlemenizi öneririm. Bu bitkiler hareket ediyorlar.Bazıları sanki dans ediyormuş gibi gözüküyorlar,bazıları,göz kırparmış gibi,bazıları dil çıkarırmış gibi,bazıları ise el sallarmış gibi.Fonda da çok hoş bir müzik var.Umarım sizde benim kadar hoş bulursunuz.

Zeytinburnu Tıbbi Bitkiler Bahçesi

2008-07-24T01:04:00.005+03:00

Şimdi beni çok heyecanlandıran ve yeni keşfettiğim bir bilgiyi sizlerle paylaşmak istiyorum. İstanbul’un Zeytinburnu ilçesinde bir tıbbi bitkiler bahçesi yer alıyor. Ve bu bahçe Türkiye’nin ilk tıbbi bitki bahçesi olma özelliğini taşıyor. 2005 yılında açılan bahçede ekili ve etiketli 450’yi aşkın bitki bulunuyor. Bu projeyi Zeytinburnu belediyesi ile Merkezefendi Geleneksel Tıp derneği birlikte hayata geçirmişler. Zeytinburnu’nda merkezefendi mahallesinde yer alan bahçe her gün ziyarete açık ve bu bahçede bir sera, bir herbarium yani kurutulmuş bitki koleksiyonu,bir tohum bankası,bir bitki laboratuarı ve bir bitki kurutma birimi yer alıyor.

Tıbbi bitkileri araştırmak, tanıtmak, üretmek ve korunup gelişmelerine yardımcı olmak projenin hedefleri arasında yer alıyor. Ayrıca Zeytinburnu tıbbi bitkiler bahçesinde,fitoterapi,bitkilerin ve beslenmenin kimyası,aromaterapi,masaj terapisi ve doğal vücut bakımı konusunda çeşitli seminerlere katılabilirsiniz.

Geliyoruz konunun beni en heyecanlandıran, sevindiren bölümüne. Bu bölüm, köşe bucak börtü böcek ekolojik yaz okulu. Bu yaz okulu programı yaklaşık 2 hafta sürüyor. Ve çocuklarınız burada bitkileri, doğayı daha yakından tanıma fırsatı buluyorlar. Program süresince doğa ile ilgili çeşitli belgeseller,filimler izliyorlar,çiçeklerin resimlerini çekiyorlar, sorumluluklarında olan kendi bitkilerini yetiştiriyorlar,bitkiler ile ilgili bir çok bilgi ediniyorlar,yaratıcılıklarını geliştiriyorlar.Hem eğleniyorlar,hem öğreniyorlar,hem de büyüyorlar. Benim bütün bir okul hayatına yaymak, uygulamak istediğim şeyi tıbbi bitkiler bahçesi bir program halinde,çocuğunuzun unutamayacağı ve gittiğinden daha mutlu olarak döneceği bir ekolojik yaz okulu programı halinde sunuyor. Çok güzel bir başlangıç bence.Çocuklar bizim yarınlarımız. Onların doğa sevgisiyle büyüyecek ve sonrasında dünyanın daha iyi bir yer olması için çalışacak bireyler olacaklarını düşünmek beni gerçekten heyecanlandırıyor ve sevindiriyor. Zeytinburnu belediyesini ve Merkezefendi Geleneksel Tıp Derneği’ni böyle başarılı, sevgi dolu bir projeye imza atmalarından dolayı kutluyorum.Umarım ülkemizin diğer şehir ve ilçelerinde de yeni tıbbi bitki bahçeleri açılır ve insanlığın faydası için çalışılmaya,insanlara doğa sevgisi aşılanmaya devam edilir.

Türkiye’nin Bitki Zenginliği

2008-07-24T00:59:00.002+03:00

Ülkemiz 11.000 çeşit bitki ile Avrupa,Kuzey Afrika ve yakın doğu’nun en zengin bitki çeşitliliğine sahip. Doğal Hayatı Koruma Derneği de bu zenginliği tehdit edenlerle mücadele ediyor. Bu amaçla Türkiye’de Ergene havzası, Ömerli havzası,Uludağ,Çoruh vadisi,baba dağı,Lara kumulları,ahir dağı,Erciyes dağı ve çıldır gölü olmak üzere 9 adet pilot bölge seçildi. Doğal Hayatı Koruma Derneği, önemli bitki alanları ismini verdikleri bu bölgeleri korumak için tüm ilgilileri bir araya getirmeyi ve ortak çalışmalar yapmayı hedefliyorlar. Belirlenen bu 9 pilot bölgedeki bitki çeşitliliği hakkında detaylı bilgilere buradan ulaşabilirsiniz. Ülkemizin sahip olduğu zenginliklere, değerlere sahip çıkmalı onları en iyi şekilde değerlendirmeliyiz.

Her Şey Dahil Bir Çiftlik Tatili

2008-07-23T02:14:00.008+03:00

Şehir hayatından ve stresinden sıkıldıysanız ve hem yeşillikler içinde hem denize girebileceğiniz bir yerde doğayla iç içe bir tatil yapmak istiyorsanız Fethiye Yanıklar köyü tam aradığınız yer.

Fethiye Yanıklar köyünde pastoral vadi’de her şey dahil bir çiftlik tatili yapabilirsiniz. Üstelik 5 saat gönüllü olarak çiftlikte çalıştığınızda konaklama ücreti de ödemiyorsunuz.

Ancak gönüllü olarak çalışanlar da hallerinden son derece memnunlar .Bunu bir çalışma olarak değil tatilin bir parçası olarak görüyorlar.

Her şey doğal. Evler kerpiçten ya da ahşaptan tamamen doğal malzeme kullanılarak yapılmış.Yemeklerde kullanılan sebzeleri ,yiyeceğiniz meyveleri kendi elinizle bahçeden topluyorsunuz. Yumurtalar kümesten.

Odalarda televizyon klima yada saç kurutma makinesi yok. Böylece teknoloji olmadan da hayatta kalabileceğinizin ve eğlenebileceğinizin farkına varıyorsunuz.

Çocuklarınızın yaratıcılığı, iletişim becerileri, çevre bilinci gelişiyor. Yeni oyunlar keşfediyorlar, oyun dünyasının sadece bilgisayar oyunlarından ibaret olmadığının farkına varıyorlar. Bu güzel yer ile ilgili daha detaylı bilgilere sahip olmak için bu videoyu izleyebilirsiniz.

Güzellik ve Sağlığın Sırrı Zeytinyağında

2008-07-23T01:29:00.003+03:00

Hayvani yağların, katı yağların vücudumuza zararlı olduğunu kollestrolü yükselttiğini biliyoruz. Ancak bu tür yağlara göre sağlıklı kabul edilen sıvı yağların içinde zeytinyağının ayrı bir yeri var. Uzmanlar, güzel bir cildin sağlıklı saç ve tırnakların sırrının zeytinyağında saklı olduğunu söylüyor. Ben şahsen kahvaltıda ve yemeklerde zeytinyağı kullanılmasını tercih ediyorum. Hem sağlıklı hem lezzetli. Güzelliğinize güzellik katmak için zeytinyağından nasıl faydalanacağınıza dair bilgilere buradan ulaşabilirsiniz. Merak etmeyin daha sonra zeytin ve zeytin yağı ile ilgili daha kapsamlı bir yazıya yer vereceğim. Çünkü zeytin ve zeytin yağının sağlığımız açısından mucizevi değerde bir besin kaynağı olduğunun farkındayım. Ve bu konuya değinmek istiyorum.

Okullarını Öğrenciler Isıtacak

2008-07-22T22:53:00.001+03:00

İskoçya’da ilginç bir projeye imza atılıyor. İskoçya’nın batı sahilindeki Ardnamurchan ilkokulunun yerine Acharacle isimli yeni bir İlkokul yapılıyor. Yeni yapılan bu ilkokulun özelliği ise binanın son derece iyi ısı yalıtım özelliğine sahip olması ve ısınmak için öğrencilerin vücut ısısının yeterli olması. Ahşap malzemeleri Avusturya’dan gelen okul 5 milyon 800 bin sterline mal olacak. Kullanılan bütün malzemeler ise çevre dostu olacak. Yeni yapılacak tüm mimari projelerin çevre dostu olmasını ümit ediyorum.

100 Ayda Dünyayı Kurtarma Planı

2008-07-22T02:42:00.003+03:00

Biliyorsunuz ki iklim değişikliği dünyamız için büyük bir tehdit oluşturuyor.Ve Yeni Yeşil sözleşme adlı grup iklim değişikliğinin tehlikeli bir boyuta gelmesini engellemek için 100 ayımız olduğunu savunuyor. Grup, sera gazı salımlarındaki artışlar, gıda ve yakıt fiyatlarındaki yükselişler ile dünyanın 1930’lardan bu yana yaşanan en büyük bunalımla karşı karşıya olduğunu düşünüyor.
Yeni yeşil sözleşme grubunun önerileri ise şöyle sıralanıyor:
1-Yenilenebilir enerjiye büyük yatırım yapmak ve kullanımda dönüşüm sağlamak
2-Binlerce yeni yeşil yakalı işçi yaratmak
3-Ülkenin yeşil ekonomiye geçişinin faturasını karşılamak için ucuz fonlar bulmak
4-Çevreciler, sanayi, tarım ve sendikalar arasında yeni bir ittifak oluşturmak
Yeni yeşil sözleşme grubu, önerdikleri bu 100 aylık program hayata geçirilemez ise iklim değişikliğinin artık tehdit edici boyutlara ulaşacağını söylüyorlar. Detaylı bilgilere buradan ulaşabilirsiniz.

Bir Deniz Kaplumbağası Evlat Edinin!

2008-07-22T02:05:00.003+03:00

Deniz kaplumbağaları hem yumurtlama döneminde hem de yumurtadan çıktıktan sonra birçok olumsuzlukla karşılaşıyorlar. Örneğin;yumurtlama alanı olan kıyılarda ağla yapılan balıkçılık,yumurtlama alanlarına şemsiye dikilmesi,uygun olmayan ışıklandırma,kıyılarda motorlu araçlarla yapılan geziler. Deniz kaplumbağalarının karşılaştıkları bu sorunları ortadan kaldırmak için WWF-Türkiye Doğal Hayatı Koruma Vakfı ve il çevre ve orman müdürlükleri arasında bir anlaşma yapıldı ve “Bir Deniz Kaplumbağası Evlat Edinin” kampanyası başlatıldı. 2006 yılından bu yana 2500 deniz kaplumbağası evlat edinildi. 10 ytl bağışla sizde bir deniz kaplumbağası evlat edinebilir ve nesli tehlike altında olan bir türün yaşamını sürdürmesine katkıda bulunabilirsiniz. Evlat edinme ile ilgili detaylı bilgilere buradan ulaşabilirsiniz.

Zoboomafoo

2008-07-21T18:29:00.006+03:00

Zoboomafoo çocuklara hayvanları tanıtmak ve sevdirmek için hazırlanmış bir çocuk programı. Yapımcılığını Kratt kardeşlerin yaptığı programı da yine Kratt kardeşler ve bir lemur olan zoboo (zabu) sunuyor.Program yayın akışlarında hafta sonu sabah saatlerinde diye gözükse de, programı geçen gece yumurcak tv’de izledim. Daha önceden de bildiğim bir programdı. Tekrar rastlayınca çok sevindim. İnsanı mutlu eden eğlenceli, izlemekten zevk aldığım bir program. Zabu çok şirin. Ordan oraya zıplayıp duruyor. İzlediğim bölümde hayvanların yuvaları konu alınmıştı. Kartaldan,kaplumbağaya, kunduza kadar pek çok sevimli hayvanı görme fırsatım oldu. Aslında haberleri dinliyordum. Çok iç karartıcı olduğuna karar verdim. Yok düğüne giderken kaza geçirip ölenler,maganda kurşunuyla yaralananlar…Haberlerde haber değil ki zaten. Bir çok kanalın halkı uyutucu programlar ve haberler yayınladığını düşünüyorum. Başka kanala geçtim. Bir film oynuyordu. Onda da silahlar, patlayan bombalar. Şiddet içeriyordu. Rahatsız oldum. Bir ara trt1de dede korkut hikayeleri diye bir dizi vardı. Örneğin onu beğenmiştim. Bizim kültürümüzü içeren izlemesi zevkli heyecanlı bir yapımdı. Aslında şu aralar da beğendiğim,izlediğim, elveda rumeli, binbir gece,avrupa yakası,hepimiz birimiz için, elif, milyonda bir gibi popüler diziler var ama genel olarak filmlerde yabancı kültürler,yaşantılar empoze edilmeye çalışılıyor diye düşünüyorum. Bizim kültürümüzü yansıtan çok az dizi ve film var. Tabi kültürümüz derken içinde töre cinayetlerini, kan davalarını barındıran ağa dizilerini kastetmiyorum.Dede korkut hikayeleri ya da elveda Rumeli gibi dizilerden bahsediyorum.Neyse filmler ve haberlerdeki şiddetten bunalmışken zoboomafoo’ya rastlayınca gerçekten mutlu oldum. Hayatımızda yeterince stres var zaten. Kim televizyonun karşısından başına oturduğundan dana sinirli,stresli bir şekilde kalkmak ister ki? Ya da halkı uyutmaya yönelik abuk sabuk eğlence ve magazin programlarıyla zamanını boşa harcamak ?

Bu arada dünyaca ünlü belgesel yapımcısı olan Kratt kardeşler’in 2004 yılında yaptıkları “be the creature” isimli belgesel, yine aynı yıl iki ayrı festivalde en iyi vahşi hayat belgeseli ödülüne layık görülmüş. Türkiyede renk yapım tarafından free tv’ye ve pay tv’ye dağıtımı yapılan belgesel 26 bölümden oluşuyor. Ve her bölüm 1 saat sürüyor. Belgeselde;Afrika vahşi köpeklerine,kahverengi ayılara,Afrika aslanlarına,Japon makağına,lemurlara,deniz ayılarına,kıyı hayvanlarına,şempanzelere,çizgili firavun farelerine,büyük beyaz balinalara,uzun kuyruklu Meksika yarasalarına,kangurulara,baboonlara,çitalara,orangutanlara,komodo ejderhalarına,savaşçı kanada koyunlarına,leoparlara ve Etiyopya kurtlarına yer verilmiş.Yani benim başına oturduğumda 26 saat başından ayrılamayacağım bir belgesel programı hazırlamışlar. Bölümlerin detaylarına buradan ulaşabilirsiniz.

Ekoturizm ve Eko Okullar Programı

2008-07-20T18:53:00.007+03:00

Japonya’da ekoturizmin 15 yıl önce dikkat çekmeye başladığı ile ilgili haberi okuduğumda japonya’da dağcılık,rafting,dalış ve kaplıcalar gibi eko turizm olanaklarının bulunduğunu gördüm. Japonya’daki eko turizm olanaklarıyla ilgili detaylı bilgilere buradan ve buradan ulaşabilirsiniz. Ancak bizim ülkemiz de ekoturizm olanakları açısından oldukça zengin bir ülke. Örneğin dalaman çayında ,melen çayında yada Çoruh nehrinde rafting yapabilirsiniz. Dağcılık için Uludağ,Ağrı dağı,Erciyes dağı,Kaçkar dağları,Aladağlar gibi pek çok alternatif söz konusu. Kaplıca ılıca ve termal tesisler açısından da zengin olan ülkemizin üç tarafı denizlerle çevrili olduğundan dalış içinde bir çok olanaklara sahip. Cennet gibi bizim ülkemiz cennet.Ancak bu tarihi ve doğal güzelliklerin korunması, bu değerlere sahip çıkılması lazım.

Eko okullar programı ise 27 Avrupa ülkesi, Güney Afrika, Kenya ve Şili olmak üzere toplam 40 ülkede 20.000’den fazla okulda uygulanmakta olan bir program. Eko okullar programının uluslar arası koordinasyonu ise Uluslar arası Çevre Eğitim Vakfı tarafından sağlanmaktadır. Ülkemizde’de değişik illerdeki 155 okul bu programa dahil bulunmaktadır. İlköğretim okullarında uygulanan program, öğrencilere çevre bilinci, çevre yönetimi ve sürdürülebilir kalkınma konularında eğitim vermeyi amaçlamaktadır. Böylece çevresel konularda bilgisi artan öğrencilerin ailelerini, yerel yönetimleri ve sivil toplum kuruluşlarını da bilinçlendirmede etkin rol oynamaları planlanmaktadır. Gerçekten ağaç yaş iken eğilir. Bugünün küçükleri yarının büyükleri.Çocuklarımıza çevre bilincini,doğa ve hayvan sevgisini önce aile içinde daha sonrada okullarda vermeliyiz. Böylece çevre için çalışan gönüllülerin sayısı artacak,daha çok ağaç dikilecek ve dünyamız daha iyi hale gelecektir. İyi bir dünyada yaşamak istiyorsak iyi bir dünya yaratmak için önce kendimizden sonra çevremizdekilerden başlayarak harekete geçmeliyiz.

Bence her okulda ayrılacak özel bir alanda organik tarım yapılmalı. Her öğrenci organik tarım yapmak için okulda ayrılmış belirli ufak bir araziden sorumlu olmalı. Böylece sorumluluk duygusunu geliştirmeli, emek harcayarak çabalayarak elde etmeyi öğrenmeli, bir şeyler başarmanın sevincini yaşamalı ve doğa sevgisiyle büyümeli.Ayrıca organik tarımın yanında, çocuklar bazı kümes hayvanları, kedi,köpek,kuş vb. beslemeye de özendirilmeli.Bunun içinde okulda ayrılmış özel alanlar olmalı. Ben bunun çocukların ruhsal gelişimlerine, öğrenme süreçlerine çok büyük katkı sağlayacağını düşünüyorum. Kim bilir belki bir gün çok param olursa böyle bir okulu ben açarım.

Caretta Carettalar

2008-07-20T17:12:00.002+03:00

Caretta carettaların Türkiye’deki 21 üreme alanından biri olan Anamur’da çevreciler, caretta carettaların yuvalarını büyük bir özenle koruyorlar. Köpek ve çakalların zarar vermesini engellemek için yuvaların etrafını tel kafesle çeviriyorlar. Bazı gönüllüler ise yuvaların başında 24 saat nöbet tutuyorlar. Bu nöbet tutma işi çok zevklidir eminim. Gündüz masmavi deniz,sıcacık kumlar ve güneş.Denizin kıyısında yapılan kahvaltılar.Geceyse hafif bir serinlikle birlikte dalgaların şıpırtını dinlemek,yıldızları seyrederek uyumak. Bende mi nöbet tutmaya gitsem ne? 2007 yılında 1040 olan yuva sayısının bu sene 2000’e ulaşması bekleniyormuş. Çevreci gönüllüler çabalarında başarılı oluyorlar demek ki. Ama Yunanistan’ı geçmek için biraz daha fazla çalışmalıyız.Çünkü Yunanistan kumsallarında 2500 adet caretta caretta yuvası keşfedilmiş. Yok canım benimde gönüllü olarak gidip nöbet tutmam şart oldu artık. Caretta carettalar sizi seviyoruz! Mavi sulara açılıp güzel güzel büyüyün.

Çevreci Yerleşim Alanları

2008-07-20T03:43:00.008+03:00

Çevreye duyarlı bir birey olup çevreci bir yaşam sürmek nasıl mümkün olabilir? Evet çöplerimizi ayrıştırarak geri dönüştürülmelerini sağlayabiliriz. Organik gıdalar tüketiriz. Elektrik ve su tasarrufuna gideriz. Alışverişte bol bol naylon torba kullanmak yerine alışverişe çarşıya pazara bez çantalarımız yada filelerle çıkabiliriz. Ağaç dikebilir yada ağaç dikilmesine aracı olabiliriz. Özel araçlarımız yerine toplu taşıma araçlarını kullanabiliriz.Çevremizdeki insanlara doğa ve hayvan sevgisi aşılayarak çevre bilinçlerini geliştirebiliriz. Ya da İsveç Stockholm’deki Hammarby Sjöstad’a veya Almanya’da Freiburg yakınındaki Vauban’ a taşınabiliriz. Tamam taşınmayalım.Taşınmasak bile onların yaşam alanlarına uyguladıkları çevreci bilinci örnek alarak kendi ülkemizde uygulayabilir, yaygınlaştırmaya çalışabiliriz. Peki Stockholm, Hammarby Sjöstad’da insanlar nasıl yaşıyorlar? Evlerde yağmur suyu toplanarak değerlendiriliyor. Her evin güneş paneli var.Enerji ihtiyacını karşılamak için doğal bir enerji kaynağı olan güneşten yararlanıyorlar. Trafik lambaları bile güneş enerjisiyle çalışıyor. Çöplerini doğada çözünme özelliğine sahip torbalara atıyorlar.Ve her ev güneş enerjisinden maksimum fayda sağlayacak şekilde inşa edilmiş.

Gelelim Almanya’daki Freiburg yakınındaki Vauban’ a. Burada da evlerin yüzde 50 sinden fazlası özel otomobil kullanmıyor. Özel aracı olanlar ise sanki cezalandırılırmış gibi yılda 18 bin euro para cezası pardon park parası ödemek zorunda. Bir yerde de haklılar park edecek yerin yoksa niye araban var? Sen arabanı kaldırıma park edersen benimde caddenin ortasından yürümem normal karşılanmaz mı? Yada arabanı park ettiğin yerle yolun yarısını kapatıyorsan sen arabanla gezip tozup sefa sürerken ben cefasını çekiyorum demek değil midir? Bak şimdi.Park parası 18 bin euro değil 28 bin euro olsun. Park parasını ödeyemeyecek olanlar araba satın almaz.Araba olmayınca sorun da olmaz.No car no cry. Vauban’da ulaşım için tramvay sistemi araç paylaşım sistemi gibi alternatifler oluşturulmuş.Bizde de keşke deniz yoluyla ulaşım alternatifleri oluşturulsa.Üç tarafımız denizlerle çevrili ama biz hala otoyollarda trafik sıkışıklığının yarattığı stresi yaşıyoruz. Vauban’da 100 ev kendi enerjisini kendisi üretiyor. Kaçak elektrik hattı çekmemişler tabiî ki.Muhtemelen güneş yada rüzgar enerjisidir. Vauban’ın sosyal tesisleri arasında ise anneler için özel bir merkez ve çiftçileri bilgilendirme şubeleri yer alıyor. İsveç ve Almanya’da yer alan böyle çevreci yerleşim alanlarının artarak yaygınlaşmasını diliyorum. O zamana kadar da çevreye duyarlı bireyler olarak yaşamaya çalışırsak ve bunu teşvik edersek sanırım elimizden geleni yapmış oluruz.

Atıkların Doğaya Karışma Süresi

2008-07-20T02:40:00.001+03:00

Artan nüfüs ve tüketim çılgınlığı çöplerin miktarını da doğal olarak arttırıyor. Ancak artan çöpler, çevreyi kirleten sağlığımızı tehdit eden unsurlar olmak zorunda değiller. Çöplerimizi ayrıştırarak ve geri dönüştürerek çevreye zarar vermeyi durdurabiliriz. Bir pet şişeyi,cam şişeyi yada bir sakızı çöpe attığımız zaman bile çevreye zarar vermiş oluyoruz.Çünkü biz sakız 2 yılda,bir cam şişe 400 yılda bir pet şişe ise ancak 5000 yılda doğaya karışabiliyor. Tabi doğaya toprağa karıştığında ortalıkta gözükmese bile o toprak eskisine göre ne kadar sağlıklı olur bir düşünün. 1 litre sıvı yağ lavaboya dökülerek suya karıştığında 1 milyon litre su kirleniyor. İstanbul’da hergün 3000 ton kağıdın çöpe gitmesi binlerce ağacın kesilmesi anlamına geliyor. Çöp atıkların yakılarak yok edilmemesi gerekiyor. Çünkü yanma sırasında çıkan zehirli gazlar,çevre ve insan sağlığına zarar veriyor. Yapılması gereken çöplerin ayrıştırılarak geri dönüştürülmesi. Örneğin atık yağlar geri dönüşüm işleminden geçirilerek biyodizel, arap sabunu ya da hayvan yemi üretiminde kullanılabiliyor.Ama ben şahsen atık yağların karıştırılmasıyla oluşturulmuş bir hayvan yeminin kedim veya köpeğim tarafından yenmesini istemem.Sağlıklı olduğunu pek sanmıyorum. Ama ben atık yağları kedime köpeğime bile layık görmezken bizler birçok yerde kaç bin kez kızartma işleminde kullanılmış olduğunu bilmediğimiz kızartma yağlarında pişirilmiş cipsleri ve patates kızartmalarını bol miktarda tüketiyoruz. Buna da dikkat etmek lazım. Ama biyodizel ve arap sabunu için diyecek bir şeyim yok. Çöplerin ayrıştırılarak geri dönüştürülmesi gerçekten çevre sağlığı ve bizim sağlığımız açısından çok önemli. Bilinçli tüketiciler olmalı ve bu bilinci içtiği içeceğin şişesini arabasının camından dışarı fırlatacak kadar bilinçsiz olanlara da aşılamalıyız. Konuyla ilgili detaylı bilgilere buradan ulaşabilirsiniz.

Okaliptus Ağaçları ve Amik Ovası

2008-07-20T01:34:00.003+03:00

Ağaçların sağladığı yararları hepimiz biliyoruz. Onlar dünyamızın akciğerleridir. Gölgelerinde dinleniriz, erozyonu önlerler, yeşil renkleriyle ruhumuzu dinlendirirler, birçok ağaç bir araya gelip bir orman oluşturduğunda bir çok canlıya ev sahipliği yaparlar. Hatta ben evde bulduğum her türlü boş kaba toprak doldurup bir gün görkemli ağaçlar olmaları ümidiyle yediğim meyvelerin çekirdekleriyle dışarı çıktığımda topladığım çınar vb. ağaçların tohumlarını ekiyorum. Enteresan olansa biraz sonra okuyacaklarınız. Ağaçların böyle faydaları bilinirken Amik ovasında farklı bir durum söz konusu. 1970’li yıllarda Amik ovasındaki 170 bin dönüm alana, amik gölünü ve çevresindeki bataklığı kurutması için 400 bin okaliptus ağacı dikilmiş ve böylece bu arazide tarıma başlanmış. Yıllarca ekilip biçilen bu arazide ise artık kuraklık baş göstermeye başladı. Çünkü yetişkin bir okaliptus ağacı 250 ton su tüketiyor. Uzmanlar ise yer altı sularını tüketen okaliptus ağaçlarının sökülerek buralara iklime daha uygun ağaçların dikilmesini öneriyorlar. Konuyla ilgili detaylı bilgilere buradan ulaşabilirsiniz. 38 yıl önce sulak alanlar kurutulmaya çalışılırken şimdi sulak alanların yeniden oluşturulması için projeler geliştirilmeye çalışılıyormuş. Bence doğanın dengesini bozmakta insanların üstüne yok. Örneğin ben hayvanların kısırlaştırılmasına karşıyım. Bazı mahalle azgınları mahallemizdeki köpeklerin kısırlaştırılması gerektiğini düşünüyor. Bense onların ve onlar gibi düşünenlerin. Dünyanın sonuna yaklaşılıp mahalle aralarında yaşayan sevimli kedi ve köpeklerin soyu tükenmeye başladığında da bence aynı bu haberdeki gibi tüh tüh ne yapsak ki bu soyu tükenen sokak hayvanlarını yeniden çoğaltmak için yeni projeler üretmeliyiz diyecekler sanırım. Hoş o kadar vicdanlı ve duyarlı olabileceklerini de düşünmüyorum ya neyse. Umarım benim gibi hayvan severler sayesinde kedi ve köpekler mahallelerimizde dolaşmaya devam ederler ve bir çok insanın unutmaya başladığı sevgi ve merhamet gibi duyguları bize hissettirmeye, içimizi ısıtmaya devam ederler. Zaten bence bir hayvana ya da bitkiye bakıp mutlu olmayı başaramayan huzur duyamayan, onlara karşı sevgi hissedemeyen bir insan çok değeli bir hediyeden, bir hazineden yoksundur. Hatta kızıp bütün insanlardan nefret ettiğim zamanlar hariç çoğu zaman karşılaştığım her insanın gözlerindeki ışıltıda bile ben o mutluluğu yakalayabiliyorum. Her insan ayrı bir dünya her insan ayrı bir kitap gibi. Her insan ayrı bir mucize. Her canlı var oluşu ve yaşamıyla bir mucize.Ve biz zaman zaman unutsak da mucizeler diyarında yaşıyoruz. Ayrıca okaliptus ağaçları kesilmesin.Yerlerinden söküldüklerinde ise yaşayabilecekleri uygun iklimli bir yere ekilsinler. Bir ağacın yetişmesi aynı bir insanın yetişmesi gibi emek ve zaman istiyor. Ayrıca bir değil 400 bin ağaç söz konusu. Umarım gereken hassasiyet gösterilir.

Şırnak’ta Çevre Kirliliği

2008-07-20T00:33:00.003+03:00

Şırnak’ın Silopi ilçesinde kurulan ve sekiz yıldır faaliyet gösteren termik santral halkın sağlığını tehdit ediyor. Söz konusu termik santralin çevreye verdiği zarar ise TUBİTAK tarafından belgelenmiş bulunuyor. Türkiye’ye ve Kuzey Irak’ın bazı bölgelerine elektrik sağlayan santralin çalışmaya başlamasından bu yana, bölgede tıpta ender görülen hastalıklara rastlanmaya başlanırken akciğer kanseri, kalp rahatsızlıkları vb hastalıklarda da artış yaşandığı belirtiliyor. Şırnak’taki sivil toplum kuruluşları ise santralin kapatılması için harekete geçmiş bulunuyorlar. Şırnak’ta yaşanan bu çevre kirliliği problemi ile ilgili detaylı bilgilere buradan ulaşabilirsiniz.

Orkinos Avcılığı

2008-07-19T17:30:00.004+03:00

Greenpeace son eylemini Pasifik okyanusunda orkinos balıklarının üreme zamanı olmasına rağmen avlanmaya çıkmış İspanyol bandıralı bir gemiye karşı gerçekleştirdi. Greenpeace üyeleri zaman zaman saldırıya uğramalarına rağmen gelecek nesillere iyi bir dünya bırakmak için çevreci eylemlerine devam ediyorlar. Greenpeace üyelerinin önünü kestikleri söz konusu gemi bir seferinde 3000 ton orkinos yakalama kapasitesine sahip.Yani tüm Pasifik ülkelerinin bir yılda avlayabilecekleri toplam miktarın iki katını sadece bir gezisi sırasında avlayabilecek kapasiteye sahip. Üç buçuk saat mücadele etmelerine rağmen bu sefer başarılı olamayan Greenpeace üyelerinin bu duyarlılıklarını takdir ediyorum. Konuyla ilgili videoyu buradan (doğal hayat bölümünde video ara kısmına orkinos avcılığı yazarak) izleyebilirsiniz. Bu dünya hepimize ait.Sadece insanlara değil. Daha çok para kazanmak için yada zevk için bencilce ve bilinçsizce başka canlıların hayatına kasteden insanlarla hep birlikte mücadele etmeliyiz. Unutmayın ki doğaya, dünyaya verilen zarar aslında en başta kendimize verdiğimiz zarardır. Bindiğimiz dalı kesmektir. Bu sebeple yaşadığımız dünyaya ve içindeki canlılara daha saygılı olmalıyız. Hatta çocuklarımıza iyi bir dünya bırakmak için buna mecburuz.

Samsun’da Ekolojik Pazar

2008-07-19T16:50:00.004+03:00

Biliyorsunuz ki hormonlu, katkı maddeli, üretilirken gereğinden fazla zirai ilaç kullanılmış gıdalar sağlığımızı tehdit ediyor. Sağlıklı yaşamak için organik gıdaları tercih etmeye çalışıyoruz ama onlarında ya yüzde yüz organik olduğundan emin olamıyoruz ya da bulmakta güçlük çekiyoruz. Aslında bazı süper marketlerin organik ürün satan bölümleri bulunuyor yada bahçesi olanlar kendi sebze ve meyvesini yetiştirmeyi deneyebilir. Bir apartman dairesinde yaşayanlar belki balkonlarındaki yada teraslarındaki saksılarda domates, biber, maydanoz vb. yetiştirmeyi deneyebilir. Ayrıca organik meyve ve sebze satın almak için ekolojik pazarlar bulunuyor. Örneğin daha önce İstanbul şişli ve Antalya’da kurulan ekolojik pazarlara bir yenisi daha ekleniyor. %100 ekolojik pazarların üçüncüsü Samsun’un Gazi ilçesinde açılmış bulunuyor. Buğday Ekolojik Yaşamı Destekleme Derneği’nin yerel yönetimlerle işbirliği sayesinde kurulan ekolojik pazarda fiyatların ise İstanbul’dakinden daha düşük olacağı tahmin ediliyor. Samsunda yeni açılmış olan ekolojik Pazar ile ilgili detaylı bilgilere buradan ulaşabilirsiniz. Umarım ekolojik pazarların sayısı gittikçe artar ve organik gıdalar herkesin satın alabileceği kadar makul fiyatlara sahip olurlar. Sağlıklı bir gelecek için organik tarıma önem vermemiz gerektiğini düşünüyorum. Aynı zamanda bilinçli tüketiciler olarak satın aldığımız gıdaların içeriğine dikkat etmeli, katkı maddeli gıdalardan mümkün olduğunca uzak durmalıyız.

Kivalina Köyü Devlere Karşı

2008-07-19T16:15:00.002+03:00

Alaska’daki Kivalina köyünün toprakları küresel ısınma sebebiyle yavaş yavaş sular altında kalıyor. Bu durumdan 24 dev enerji şirketini sorumlu tutan Kivalinalılar, 400 milyon dolarlık tazminat davası açarak tepkilerini ortaya koyuyorlar. ABD’ye bağlı bu küçük köyde 55 adet ahşap ev bulunuyor ve 400 kişi yaşıyor. Aralarında Exxon Mobil, BP America, Conocco Philips, American Electric Power ,Chevron, Peabody Energy, Duke Energy ve Southern Company’nin de bulunduğu 24 şirkete dava açan Kivalinalılar, bu şirketleri sadece sera gazı yaymakla değil , bilinçli olarak halkı küresel ısınma ile ilgili yanlış yönlendirmek ve halkla küresel ısınma kurbanlarını, küresel ısınmanın insan eliyle gerçekleştirilmediğine ikna etmek için özel çaba sarfetmekle suçluyorlar. 400 milyon dolar, Kivalina köyünün 12 km uzaklıktaki yeni bir yerleşim yerine taşınması için gerekli. 9 petrol,14 elektrik ve 1 kömür şirketini kapsayan bu dev şirketlerin arkasında büyük hukuk büroları bulunuyor. Ancak tam altı hukuk bürosu ile ‘Yerel Amerikalıların Hakları Fonu’ ve ‘Irk, Fakirlik ve Çevre Merkezi’nden oluşan deneyimli bir avukat ve gönüllüler ekibi de Alaska’nın bu ufak köyünü savunuyor. Eğer Kivalina köyü davayı kazanırsa 8 Alaska köyü daha dava açmayı planlıyor. Kivalinalıların devlerle giriştiği bu hukuk mücadelesinin detaylarına buradan ulaşabilirsiniz.

Bir Leoparın Timsah Avı

2008-07-19T16:01:00.005+03:00

Doğa fotoğrafçısı Hal Brindley, Güney Afrika’da bir leoparın bir timsahı nasıl avladığını ve 5 dakika süren mücadelelerini görüntülemeyi başarmış. Bu fotoğraflara buradan ulaşabilirsiniz.

Organik Çay

2008-07-19T15:59:00.001+03:00

Karadenizde beş yıl önce başlayan organik çay üretimi başarıyla devam ediyor ve çiftçilerin yüzünü güldürüyor. Trabzon’un Sürmene İlçesindeki Ormanseven Beldesi sakinleri organik çay üreterek kazançlarını arttırmayı başardılar. Bugün Karadeniz’de organik gübre kullanılarak 100 ton organik çay üretiliyor. Hedeflenen ise bu rakamı üç katına çıkartmak. Detaylı bilgilere buradan ulaşabilirsiniz.